فلسفه هنر در عرفان ابن‌عربي

 

برای دیدن متن کامل به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

>
ادامه مطلب

 

 از چه موقع تصوف و عرفان وارد اسلام شد

 

برای دیدن متن کامل به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

>
ادامه مطلب

متن روایت جزیره خضراء

علامه مجلسی در جلد 52 بحارالانوار می‌گوید: «بسم الله الرحمن الرحیم؛سپاس و ستایش مخصوص خداوندی است که نعمت معرفت به ما ارزانی داشت و توفیق پیروی از اشرف مخلوقات و برگزیده کاینات حضرت محمد بن عبدالله (ص) را به ما عنایت فرمود و ما را به محبت و مودت امیرالمؤمنین (ع) و دیگر پیشوایان معصوم از اهل بیت پیامبر (ص) مفتخر و مخصوص گردانید. پس از حمد و ثنا، در خزانه امیرمومنان، پیشوای پرهیزکاران، سرور اوصیا و حجت پروردگار جهانیان حضرت علی بن ابی طالب (ع) رساله‌ای یافتم به خط شیخ فاضل عالم عامل « فضل بن یحیی بن علی طیبی کوفی» که متن آن چنین است:

 

به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

>
ادامه مطلب

جن داراي حركات بسيار سريع مي‌باشد و به همين دليل قبلاً مي‌توانست در آسمان نفوذ و استراق سمع كند ولي با ظهور حضرت مسيح(عليه‌السلام) جلوي ورود و نفوذ آنها به آسمانها به صورت نسبي گرفته شد و با ظهور پيامبر گرانقدر اسلام حضرت خاتم الانبياء(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) كاملاً از ورود آنها به آسمانها جلوگيري گرديد، پس جن نمي‌تواند از آينده و اسرار غيب خبر دهد و آنهايي كه مدعي اين گونه امور هستند، آگاهانه يا ناآگاهانه دروغ مي‌گويند. خلقت انسان بعد از خلقت جن روي زمين بوده است و جن‌ها هفت هزار سال پيش از انسان در كره زمين زندگي مي‌كردند. همانطور كه انسان ها از نسل آدم و حوا بوده، جن ها از نسل مارج و مارجه مي‌باشند. طول عمر جن از انسان بسيار زيادتر است ولي جن نيز داراي مرگ، تولد و عمر محدود و مشخص مي‌باشد، همچنين داراي حشر، نشر، معاد، حساب و كتاب اخروي است. از لحاظ مرفولوژي و ظاهري، قيافه واقعي جن با انسان تفاوت دارد(اين موجودات مي‌توانند با قيافه و ظاهر كاذب نمايان شوند). جن يك امتياز از لحاظ ظاهري نسبت به انسان دارد و آن اينكه مي‌تواند به هر شكلي كه مي‌خواهد اعم از انسان و حيوان دربيايد، ولي به شكل پيامبران، ائمه معصومين و شيعيان واقعي ظاهر نمي‌شود. طول قد جن بسته به سن او، بين سي تا هشتاد سانتيمتر است. جن داراي دو جنس مذكر و مؤنث است و توليد مثل مي‌كند. نطفه جن بر خلاف انسان از جنس و ماهيت شبيه هوا مي‌باشد. برخي معتقدند كه انسان و جن مي‌توانند با همديگر ازدواج نموده، حتي توليد مثل نمايند. دستگاه گوارش جن با انسان تفاوت دارد، جن از پس مانده غذاي انسان بصورت بو كشيدن و يا مزه مزه كردن استفاده مي‌كنند. بطور معمول جن انسان را مي‌بيند ولي براي انسان قابل رؤيت نمي‌باشد.

>
ادامه مطلب

آیا بوش همان دجال است ؟؟

تلخيص و ترجمه: سيد احمد يكانى فرد

توجه داشته باشید این مقاله را خود غربی ها نوشته اند .

اشاره: موجى كه در آستانه سال 2000 ميلادى در زمينه آخرالزمان شناسى و گرايش به طرح موضوعات مرتبط با آخرالزمان در غرب برخاست، نه تنها فروكش نكرده بلكه روزبه روز بر دامنه آن افزوده مى شود. امروزه پايگاه هاى متعددى در اينترنت، به موضوع آخرالزمان، نشانه هاى آن و تطبيق آنها با رويدادهاى اجتماعى، سياسى، نظامى و زيست محيطى جهان پرداخته اند و تلاش مى كنند به صورت روزآمد آخرين تحولات مرتبط با اين موضوع را منعكس كنند.به منظور آشنايى خوانندگان عزيز موعود با فضاى حاكم بر مقالات و مطالبى كه با موضوع آخرالزمان در اينترنت منتشر مى شوند، از اين شماره برخى از اين مقالات را ترجمه و در مجله عرضه مى كنيم .گفتنى است كه نقل اين مقالات به معناى تأييد محتوا و مستندات آنها نيست.مقدمه مترجم: اخيراً در يكى از سايت هاى اينترنتى خبرى با اين مضمون به چاپ رسيده است كه: »جورج بوش دجال است!«. در اين مقاله اينترنتى تلاش شده كه با استناد به علم اعداد (Numerology)، پيشگويى هاى »نوستراداموس«، طرفدارى فرقه شيطان پرستان و ساحران از بوش (در جريان انتخابات) و پيشگويى هاى كتاب مقدس به نوعى اين نكته القا شود كه »جورج بوش« همان دجال و يا »آنتى كريست« ذكر شده در كتاب مقدس است. در اين مقال در حد حوصله خوانندگان محترم نكات مهم و حائز اهميت و جالب توجه اين مقاله و اسناد آن را يك به يك عنوان مى كنيم. امّا قبل از پرداختن به اسناد، بيوگرافى خاصى را كه از (George w.Bush) در ابتداى اين مقاله ارايه شده ذكر مى كنيم، سپس به مستندات مى پردازيم.
»او كسى است كه كوكائين مصرف مى كرده و دوستانش او را به عنوان يك الكلى عياش بدخلق مى شناسند. او شكست هاى تجارى متعددى داشته كه به كمك دوستان ثروتمندش از آنها خلاصى يافته است. وى فرماندار ايالت تگزاس بوده و در طول فرماندارى او در تگزاس بدترين اخبار از اين ايالت گزارش شده است كه به چند مورد آن اشاره مى كنيم: »تگزاس داراى بالاترين آمار كودكان فقير (26/2%) در بين ايالات متحده است و 24/5 % از مردم اين ايالت از بيمه درمانى برخوردار نيستند. مطالعات اخير وزارت كشاورزى در مورد ايالت تگزاس نشان مى دهد كه 5 % از خانوارهاى تگزاس اكثر اوقات چيزى براى خوردن پيدا نمى كنند. اين ايالت كمترين هزينه سرانه خدمات اجتماعى را نسبت به ديگر ايالت ها داراست. در پنج سال اخير وى كليدهاى رهايى مردم تگزاس از فقر و تنگدستى را در دست داشت امّا با غرورى كاذب سهم طبقات ثروتمند تگزاس در پرداخت ماليات را كاهش داد و از اين راه آنها را مبلغان انتخاباتى خود كرد. تگزاس بيشترين درصد بازداشت ها و زندانى ها را داراست. در تگزاس براى يك سياه امريكايى 6 برابر يك سفيد پوست احتمال دريافت حكم اعدام وجود دارد، تا يك سفيد پوست براى كشتن يك سياه پوست. در تگزاس براى اولين بار پس از جنگ هاى داخلى يك خانم(Karla faye Tucher) به مجازات اعدام محكوم شد.و امّا اسناد مورد بحث :
سند اول : تشخيص دجال از طريق علم اعداد

در انجيل براى اينكه آيا شخصى دجال است و يا خير، راهى از طريق علم اعداد نشان داده شده است. انجيل مى گويد اين عدد P}666 و مربوط به يك مرد است. روش كار به اين شكل است كه به هر يك از حروف لاتين از A تا Z از 1 تا 26 را اختصاص مى دهند كه اگر اين اعداد را براى نام جورج دبليو بوش محاسبه كنيم چنين مى شود: 7 + 5 + 15 + 18 + 7 + 5 براى جورج، 18+5+11+12+1+23 براى براى دبليو(Walker) و 8+19+21+2 براى بوش كه جمع همه آنها مى شود [6]=177=7+7+1=15=5+1 كه اين اولين شش ماست .دومين شش را مى توان از روى تاريخ تولد وى يعنى 6 جولاى 1946 به دست آورد. به اين ترتيب كه اگر ارقام جولاى را كه هفتمين ماه ميلادى است به بقيه اعداد به اين شكل جمع كنيم 7+6+1+9+4+6=33 مى شود [6]=33=3+3 كه دومين شش را به دست مى آوريم.سومين شش را مى توان با توجه به اين مطلب كه هدف ابتدايى دجال غلبه بر كل جهان و تقديم آن به شيطان است و اولين قدم در اين راه فرماندارى تگزاس بوده است پيدا كرد. بوش براى اولين بار در هشتم نوامبر 1994 به فرماندارى تگزاس انتخاب شد كه باز هم اگر ارقام اين تاريخ را با هم جمع كنيم خواهيم داشت:1+1+8+1+9+9+4=33[6]=33=3+3 كه مجدداً سومين 6 را به ما مى دهد.حال اگر تاريخ رياست جمهورى رسيدن وى را نيز درنظر بگيريم كه 20 ژانويه 2001 بوده است مجدداً به عدد 6 مى رسيم كه مى توانيم آن را جايگزين سومين عدد شش مربوط به دوران فرماندارى او كنيم.[6]=1+1+0+2+0+0+1 شايد برايتان حيرت انگيز باشد كه چرا پدر وى به هنگام نامگذارى او نام هربرت را قبل از كلمه Walker از نام وى حذف كرد؟ آيا آن راهى براى پيشكش پسرش به شيطان نبوده است؟ George= 6 حرف، Walker= 6 حرف، BUSHJRيا ريشه آلمانى آن Busche نيز داراى شش حرف است كه دو باره سه شش را تشكيل مى دهد.اگر هنوز متقاعد نشده ايد بايد بدانيد كه شانس رخداد چيزى شبيه به حالت فوق به طور اتفاقى و تصادفى 1 در 100/000/000/000 است كه بيش از 16 برابر كل جمعيت بشر است . حال اگر باز هم تصور مى كنيد كه اين يك تصادف است بد نيست به اين ضرب المثل و به تبع آن دومين سند دقت كنيد كه مى گويد: »شخص را از طرفدارانش بشناس« .

سند دوم: حمايت گروه هاى شيطان پرست از وى:

 

در طول دوران مبارزات اوليه اش در گروه هاى شيطان پرست نيوهامپشاير (New Hampshire)حضور يافت و اين واقعه اى بود كه به طور گسترده در رسانه هاى خبرى پوشش داده شد و اين در حالى بود كه يك تجمع نفرت آور از ساحره ها و جادوگران از سراسر نيواينگلند گردهم آمدند تا صعود وى به مقام رياست جمهورى را پيش بينى كرده و جشن بگيرند.

سند سوم: پيشگويى هاى نوستراداموس: 

 ميشل نوستراداموس (1566 - 1503م) يك پزشك و منجم فرانسوى بود كه كتابى با بيش از 900 پيشگويى در باره حوادث فرانسه و كل جهان نگاشته است. وى پيشگويى هاى خود را به صورت مصراع هاى آهنگين نگاشته كه به دليل برخوردارى از دقت زياد بسيار مورد توجه بوده اند. يكى از پيشگويى ها كه اخيراً در اينترنت نيز وارد شده اين است كه: هزاره مى آيد، ماه دوازدهم، در خانه نيرومندترين قدرت و آدم سبك مغز روستايى مى آيد تا ادعاى رهبرى كند. وى سپس ادامه مى دهد: يك فرد مشكوك از سلطنت دور مى شود با اينكه عده زيادى از آن حمايت مى كنند و او راى عمومى را به دست مى آورد امّا گروهى اجازه نمى دهند كه او حكمفرما شود. اين مطلب به نظر مى رسد كه تماماً در مورد »ال گور« رقيب بوش باشد وى اضافه مى كند به حكومت رسيدن بوش مصادف با آمدن ستاره دنباله دارى است به نام Hale Bop. سال هاى 95 تا 97؛ يعنى زمان شروع و آغاز مقدمات مبارزات انتخاباتى بوش و سال 97؛ يعنى زمانى كه از وى به عنوان نامزد رياست جمهورى سخن به ميان آمد، آخرين حد روشنايى اين ستاره دنباله دار بود. او در ادامه مى گويد: پس از روى كار آمدن وى قتل عام شديدى صورت مى گيرد و صدها تن به انتقام بر مى خيزند و سپس كسى مى آيد [ از طرفداران بوش ] كه مانند »هانى بال« است. هانى بال ژنرال سياهى بود كه با فيل هايش براى تسخير روم حركت كرد امّا در نهايت شكست خورد، در اينجا »كولين پاول« سياه پوست كه به طرف عراق (بابل) حركت مى كند موردنظر است. قابل ذكر است كه اين پيش گويى ها با تفصيلات بسيارى ادامه مى يابد كه مجال پرداختن به همه آنها و توضيح دقيق و با جزئيات آنها نيست و در صورت علاقه خوانندگان متن اصلى آن قابل ارايه است .

سند چهارم: پيشگويى هاى انجيل:

 

اين پيش گويى ها بر اساس مكاشفه عجيب دانيال نبى است كه تعبير آن اين چنين است: وى (دانيال نبى) مى گويد: در ايلام [ Susa ،سمت مشرق بابل در عراق ] در پيش روى خود قوچى دو شاخ را ديدم [ اشاره به صدام حسين ] و شاخ هاى وى بلند بودند [ اشاره به اينكه او چهارمين ارتش قدرتمند جهان را داشت ]. يكى از شاخ ها بلندتر از ديگرى بود و بعداً بلندتر شد [اشاره به نيروهاى نظامى عادى و گارد جمهورى عراق دارد كه بعداً شكل گرفت و به هفت لشكر تقسيم شد] اين قوچ را مى ديدم كه به سمت شمال [ كردها و ايران ] و جنوب [كويت ] حمله مى كند. و هيچ نيرويى نمى توانست او را از اين اعمالش بازدارد. او به بزرگترين قدرت در منطقه تبديل شد. در حالى كه به اين قوچ مى انديشيدم. ناگهان بزى با يك شاخ از غرب آمد در حالى كه تمام كره را مى پيمود بدون اينكه زمين را لمس كند [ اشاره به جورج دبليو بوش و نيروى هوايى وى دارد ] او به طرف قوچ دو شاخ آمد و به او با خشم زياد حمله كرد و قوچ توانايى ايستادگى در برابر آن را نداشت. و بز پشت او را به زمين زد.بز خيلى بزرگ و برتر شد امّا با وجود قدرتش شاخش شكسته بود [ جورج بوش پدر به خاطر تصويب حمله هوايى آمريكا به عراق يكسال بعد رياست جمهورى را از دست داد]. به جاى شاخ قبلى وى چهار شاخ رشدكرد [ وى سه پسر و يك دختر داشت كه به دليل »لوسمى« فوت كردند ] و به جاى آنها شاخ ديگرى رشد كرد{P [ اشاره به جورج دبليو بوش ] كه ثروتمند بود و به طرف غرب و جنوب رفت [ وى بيشتر دوران جوانى خود را در قمار بازى و شراب خوارى گذراند و بعدها به فرماندارى تگزاس رضايت داد و سپس به رئيس جمهورى رسيد] و به طرف سرزمين زيبا [يعنى خاورميانه] لشكركشى كرد. او خود را برتر از همه و به عنوان رهبر گروه خود معرفى كرد [رهبر ائتلاف عدالت بى پايان ] و بعد من شنيدم كه فرد مقدسى به فرد مقدس ديگر مى گفت: چقدر طول مى كشد تا روياى دانيال تحقق يابد. او جواب داد 2300 روز و شب و اين جنگ [جنگ خاورميانه] شش ونيم سال به طول خواهد انجاميد كه باعث مرگ ومير و خرابى هاى ناباورانه مى گردد. زمانى كه من در حال ديدن اين رؤيا بودم و مى كوشيدم آن را بفهمم پشت من كسى ايستاد كه مردى بود [درانجيل پسر خدا] عيسى (ع) و به جبرئيل گفت كه جبرئيل به او بگو كه اى پسر! بدان كه اين رويا به آخرالزمان مربوط مى شود و اين در حالى بود كه او در نزديكى جايى كه بودم آمد و من هم از ترس به سجده افتادم .اين بود چكيده مقاله اى 9 صفحه اى كه با توجه به حوادث اخير مركز تجارت جهانى نيويورك و واشنگتن حاوى نكات بسيار جالب و مهمى است كه اميد است مورد توجه خوانندگان عزيز قرار گيرد و آنان را هر چه بيشتر به حساسيت اوضاع جارى و نتايج و پيامدهاى دنيوى و اخروى آن و اتصال آن به ظهور حضرت حجت (ع) و برقرارى، صلح جهانى واقف نمايد.

پى نوشت ها:× عنوان اصلى مقاله اين است: ! George Walker Bush is the ANTI-CHRIST1. انجيل، كتاب رستاخيز، 13/ 18 .2. بيمارى كم خونى

>

بسم الله الرحمن الرحیم

در مورد ملائكه و فرشتگان الهي توجه به دو امر ضروري است:
1. ملائكه از لحاظ درجات و مراتب متفاوتند و به طور كلي بر سه دسته مي‎باشند:
الف. ملائكه مجرد از ماده و ماديات و تدبير اجسام.
ب. ملائكه مجرد از ماده و ماديات و مدبر اجسام.
ج. ملائكه حال و قائم به اجسام.
قسم اول ملائكه مهيمنان‎اند و آنان جز غرقه بودن در بحر احديت و تحيّر در جلال و جبروت خداوند شأني ندارند، نه به خود توجّهي دارند نه به ديگران، و قسم دوّم ملائكه جبروت‎اند و شأن آنان وساطت در فيض خداوند مي‎باشد و مبدأ موجودات مادي است. و قسم سوم بنام روحانيان ياد مي‎شود.
2. از اهم ويژگيهاي ملائكه در نزد محققين از اهل حكمت و معرفت تجرد آنان از ماده و ماديات است، آنان از لحاظ وجودي در مرتبه عالي‎تري قرار دارند و با ذات حق مسانخت بيشتري را واجدند، در كلمات امام الكاشفين حضرت علي ـ عليه السلام ـ آمده است، هيچگاه خواب به چشمان ملائكه راه نمي‎يابد و عقول آنان دچار سهو نمي‎شود و سستي بربدنشان عارض نمي‎گردد و غفلت از روي نسيان آنان را فرا نمي‎گيرد گذشت شب و روز باعث مرگ و مير آنان نمي‎شود. اين سخن اشاره واضحي است به اينكه وجود فرشتگان از سنخ وجود مادي نيست و گرنه با داشتن قواي طبيعي عدم عروض حالات مذكور غيرمحتمل است. و برخي از شارحان متعمق نهج البلاغه همين معنا را از كلام حضرت فهميده‎ است. و مزيد بر آن در روايتي از امام صادق ـ عليه السّلام ـ آمده است: ملائكه نمي‎خورند و نمي‎آشامند و ازدواج نمي‎كنند بلكه با نسيم عرش اله مي‎زينند.
متفرع بر تجرد ملائكه از ماده و ماديات اولاً نظامي كه آنان در آن مي‎زينند متفاوت از اين نظام است، قواعد و ضوابط حاكم برجهان ماده حاكم بر جهان مجرّدات نيست، ارتباطات آنان از سنخ نحوه ارتباط با آدميان نمي‎باشد، اكل و شرب به معناي مصطلح در اين جهان آنجا راه ندارد، داد و ستد مرسوم و متداول در اين جهان در آن جهان نيست، ثانيا؛ به جهت تجرد، آنان را اشتغال به امري از امر ديگر باز نمي‎دارد در واقع مرتبه نازله از لا يشغلهم سمعٌ عن سمع را آنان واجدند، ثالثاً؛ تكليف در آن نشأه از سنخ تكليف معهود ميان ما آدميان نيست، آنان در انجام امور سپرده شده به آنان از سوي خداوند مطاع محض‎اند، و از خود اراده‎اي ندارند، بر فرض ثبوت اختيار آنگونه كه متكلمان معتقدند، ملائكه گر چه در انجام اوامر و نواهي خداوند مختارند، اما انگيزه‎اي براي انجام معصيت ندارند چون خداوند شهوت و غضب را نافريده است تا عصيان حق در قلب آنان جلوه‎اي داشته باشد.
بنابراين مي‎توان گفت: ملائكه داراي سه قسم عبادتند؛
1. عبادت تكويني و آن بر دو قسم مي‎باشد؛ الف: عبادت تكويني محض: كه در اين قسم ساير موجودات اعم از مومن و كافر در اين عبادت با ملائكه شريكند و در نهاد خود تسبيح خدا گفته و او را مي‎پرستند.
ب. عبادت شبه تكوين: اين عبادت دراثر اطاعت ملائكه از اوامر الهي است، هر ملكي براي كاري گماشته شده است، و از خود قدرت و اراده عصيان ندارد. لا يَعصونَ الله ما امرهُم در حق آنان منتفي به انتفاي موضوع است، البته اين امر منقصي براي آنان محسوب نمي‎شود بلكه چون مريد باراده خداونداند از خود اراده‎اي ندارند.
3. عبادت اختياري كه آنرا از روي عشق و شوق به خداوند انجام مي‎دهند، اين عبادت اختياري است، وگرنه تقديس و تمجيد فراوان ائمه از عبادت آنان وجهي نداشت، هر چند نه كمالي را بر آنان مي‎افزايد و نه براي خداوند كمالي را مي‎آفريند، ولي خداوند را سزاوار عبادت يافته‎اند او را مي‎پرستند، اين خود نوعي كمال است و در واقع آنان محسوب مي‎شود. امام علي ـ عليه السّلام ـ مي‎فرمايد؛ اشتغال به عبادت پروردگار فرشتگان را از ديگر كارها باز نداشته حقيقت ايمان و معرفت ميان آنها و حق پيوند لازم ايجاد كرده است، نعمت يقين آنها را شيداي حق گردانيده كه به غير او هيچ علاقه‎اي ندارند، شيريني معرفت خدا را چشيده و از جام معرفت پروردگار سيراب شدند، ترس و خوف در ژرفاي جان آنان راه يافت، فلذا از فراواني عبادت قامتشان خميده است».
در جايي ديگر مي‎گويد؛ آنها با مقام و مرتبتي كه دارند و از ارزشي كه نزد تو برخوردارند آنگونه كه تو را دوست دارند و فراوان اطاعت مي‎كنند و اندك غفلتي در فرمان تو ندارند اگر آنچه بر آنان پوشيده است، بدانند همه كارهاي خود را كوچك و ناچيز مي‎شمارند و بر خويش ايراد مي‎گيرند و مي‎دانند آنگونه كه بايد تو را عبادت كنند نكرده‎اند و آنگونه كه سزاوار توست فرمان نبرده‎اند.البته درجات عبادات آنان بر اساس معرفت و تقرّب آنان تفاوت پيدا مي‎كند و اينكه در كلام حضرت علي ـ عليه السّلام ـ آمده است، برخي از آنان هميشه در حال سجود و برخي هميشه درحال ركوع و برخي در حال قيام و تسبيحند. دال بر حصر نيست كه آنان كاري جز اين ندارند بلكه اشاره به مراتب عبادات آنان است، ساجديت عالي‎ترين مرتبه از عبادت و از آن ملائكه مقرّبين است و مراتب ديگر عبادت از آن ساير ملائك، بايد توجه داشت الفاظ را نبايد به معناي ظاهري آن گرفت، چون موجودي كه مجرد از جسم وجسمانيات است، سجده كردن و پيشاني برخاك نهادن در حق او متصوّر نيست، اين عمل كار ما خاكيان است، و عبادات آنان از سنخي ديگر است.
به هرحال ملائكه در مجموع نظام آفرينش نقش تدبيري دارند، و در عين حال همه آنان عابدند عبادت آنان را از ساير كارها باز نمي‎دارد و عبادت آنان نه از روي تكليف بلكه از روي عشق است، اما پرسشي در مورد ملائكه مهيمين قابل طرح است آنان كه نقش در تدبير نظام به حسب ظاهر ندارند، حكمت آفرينش آنان چيست؟ پاسخ آن است همانگونه‎اي كه هيچ امري جز عشق خداوند به خود و آثارش نمي‎تواند حكمت آفرينش ما را توجيه كند هيچ پاسخي نمي‎تواند وجود آنان را براي ما تفسير نمايد جز عشق خداوند به خود و آثارش، و اين عشق است كه باعث آفرينش شده و قوام آفرينش به آن است.
_________________
در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن
شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

>

شیطان پرستی یک حرکت مکتبی، شبه مکتبی و یا فلسفی است که هواداران آن شیطان را یک طرح و الگوی اصلی و قبل از عالم هستی میپندارند. آنها شیطان را موجودی زنده و با چند وجه از طبیعت انسان مشترک می‌‌دانند. شیطان پرستی را در گروه "راه چپ" مخالف با "راه راست" طبقه بندی می‌کنند. دست چپی‌ها به غنی سازی روحی خود در جریان کارهای خودشان معتقدند. و بر این باورند که در نهایت باید تنها به خود جواب پس دهند. در حالی که دست راستی‌ها غنی سازی روحی خود را از طریق وقف کردن و بندگی خود در مقابل قدرتی بزرگ‌تر بدست می‌‌آورند. لاوییان‌ها در واقع خدایی از جنس شیطان و یا خدایی دیگر را برای خود قائل نیستند. آنها حتی از قوانین شیطان نیز پیروی نمیکنند. این جنبه اعتقادی آنها به طور مکرر به اشتباه نادیده گرفته می‌شود و عموماً آنها را افرادی میشناسند که شیطان را به عنوان خدا پرستش می‌کنند.

شیطان پرستی به جای اطاعت از قوانین خدایی یا قوانین طبیعی و اخلاقی، عموماً بر پیشرفت فیزیکی خود با راهنمایی‌های موجودی مافوق یا قوانینی فرستاده شده تمرکز دارد. به همین دلیل بسیاری از شیطان پرستان معاصر از باورها و گرایش‌های ادیان گذشته اجتناب می‌کنند و بیشتر گرایشات خودپرستانه دارند. به گونه‌ای که خود را در مرکز هستی و قوانین طبیعی می‌بینند و بیشتر شبیه به مکاتبی چون ماده‌گرایی و یا خودمحوری و جادومحوری هستند. به هر حال بعضی شیطان پرستان به طور داوطلبانه بعضی از قوانین اخلاقی را انتخاب می‌کنند. این یک جریان وارونه سازی را نشان می‌دهد. بر این مبنا شیطان پرستان به دو گروه اصلی شیطان پرستان فلسفی و شیطان پرستان دینی تقسیم بندی می‌شوند.


تاریخچه:

مفهوم شیطان در طول قرنها مورد مکاشفه قرار گرفته است. در اصل در سنت مسیحیان جودو، شیطان به عنوان بخشی از آفرینش دیده شده است که در برگیرنده قانونی است که می‌تواند در مقابل خواست خداوند مخالفت کند و با اختیار تام خود، قادر است مبارزه طلب باشد. (یادآور یکی از تفسیرهای یهودی که می‌گوید تنها زمانی که پتانسیل توانایی تخلف از خواست خدا را داشته باشید و با او مخالفت نکنید موجودی بسیار خوب خواهید بود) در خلال قرنها این مفهوم به مخالفت صرف علیه خداوند تحریف شده است.

* این دیدگاه که هرچیزی نقطه مقابل خود را دارد و خداوند (تماماً خوب) باید یک نیروی خدای بد (شیطان نیز در مقابلش باشد (بسیار از الهه‌های قدیمی نیز این نیروهای بد را در خود داشته اند، به طور مثال تمدن مصر باستان نیز چنین باوری را داشته است).
* با گسترش دین مسیحیت و بعد از آن اسلام، که هردو پیروان بسیاری بدست آوردند و یک رستگاری اعلا را برای خود قائل هستند و به زندگی بعد از مرگ اعتقاد دارند، و در میان آموزه‌های آنها شیطان وجود دارد و در همه جهان‌بینی‌های الهی، شیطان سعی دارد خداوند را تحلیل برد و خراب کند.

با رشد رو به جلوی جامعه از دوران اصلاحات به دوران روشنفکری (قرون 17 و 18)، مردl در جوامع غربی به پرسش سوالاتی راجع به شیطان کردند و این شیطان نیز در پاسخ به تدریج بزرگ و بزرگ‌تر شد، لذا شیطان پرستی به صورت یک رسم که با رسوم دینی گذشته مخالفت دارد ظهور پیدا کرده.

به علاوه شیطان پرستی برمبنای آموزه‌های مخالف دین‌های ابراهیمی به مخالفت با خدای ابراهیمی پرداخته است. قدیمی‌ترین شاهد ثبت شده راجع به این واژه (شیطان پرستدر کتاب "تکذیب یک کتاب" توسط توماس هاردینگ (1565) به چشم میخورد که در آن از کلیسای انگلیس دفاع می‌کند: "در خلال زمانی که مارتین لوتر برای اولین بار فرقه ملحد و شیطان پرست خود را به آلمان آورد،...". در حالی که مارتین لوتر خود هرگونه ارتباطی را بین آموزه هایش و شیطان نفی کرد. شیطان در یهودیت، مسیحیت، اسلام و آیاواشی کلمه شیطان در ابتدا از دین یهود آمده و در مسیحیت و اسلام تکمیل یافته است. این نگاه یهودی-مسیحی-اسلامی از شیطان می‌تواند به موارد زیر تقسیم شود:

* یهود: شیطان در یهودیت، در لغت به معنای "دشمن" یا "تهمت زننده" است. و همینطور نام فرشته‌ای است که مومنین را مورد محک قرار می‌دهد. شیطان در یهود به عنوان دشمن خدا شناخته نشده است بلکه یک خادم خدا است که وظیفه دارد ایمان بشیریت را مورد آزمایش قرار دهد.
* اسلامی: کلمه شیطان در عربی "الشیطان" به معنای خطاکار، متجاوز و دشمن است. این یک عنوان است که معمولاً به موجودی به نام ابلیس صفت داده می‌شود. ابلیس یک جن بوده است که از خدا نافرمانی کرده است لذا من طبع توسط خدا محکوم شده است که به عنوان منبعی برای گمراهی انس و جن باشد و ایمان آنها را برای خدا بسنجد.
* مسیحیت: در بسیاری از شاخه‌های مسیحیت، شیطان (در اصل لوسیفر) قبل از آنکه از درگاه خدا ترد شود، یک موجود روحانی یا فرشته بوده که در خدمت خداوندگار بوده است. گفته می‌شود شیطان از درگاه خداوند به دلیل غرور بیش از حد و خودپرستی ترد شده است. همینطور گفته شده است است شیطان کسی بوده است که به انسان گفته است می‌تواند خدا شود، و موجب معصیت اصلی انسان در درگاه خدا شده است و در نتیجه از بهشت عدن اخراج شده است. از شیطان در کتاب یونانی "دیابلوس" به عنوان روح پلید (Devil) نیز نام برده شده است که به معنای "تهمت زننده" یا "کسی که به ناحق دیگران را متهم می‌کند". واژه Devil از فعلی به معنای "پرت کردن" یا "انتقال دادن" نشئت گرفته شده است. در حالی که لاوی ادعا کرده است که این واژه از زبان سانسکریت "devi" مشتق شده و به معنای الهه است (گرچه این ادعا نادرست به نظر می‌‌آید)
* آیاواشی: "آکیلاتریراتو آمانای" منبع اسطوره‌شناسی آیاواشی و کتاب دینی آیاواشی، راجع به "کرونی" که یک موجود شیطانی است سخن گفته است. این موجود به 6 قسمت قطعه قطعه شده است و هر قسمت در جهان با نام‌های "راوانا" , "دوریودهانا" و ... متولد شده اند.

انواع و رویکردهای شیطان پرستی------>

شیطان پرستی فلسفی:

به طور غیر رسمی و گسترده‌ای این شاخه از شیطان پرستی را منتسب به آنتوان شزاندر لاوی می‌دانند. او کسی بود که کلیسای شیطان را تأسیس کرد (اولین سازمانی که از لغت شیطان پرستی فلسفی استفاده نمود)، در نظر شیطان پرستان فلسفی، محور و مرکزیت عالم هستی، خود انسان است، و بزرگ‌ترین آرزو و شرط رستگاری این نوع از شیطان پرستان برتری و ترفیع ایشان نسبت به دیگران است. شیطان پرستان فلسفی عموماً خدایی برای پرستش قائل نمیدانند و به زندگی غیر مادی بعد از مرگ نیز عقیده‌ای ندارند (اگرچه بایدی هم برای نبود آن ندارند) به هرحال زندگی این گروه از شیطان پرستان عاری از روحیه مذهبی و معنویت نیز نیست.

در نظر شیطان پرستان فلسفی، هر شخص خدای خودش است. آنها با تکیه بر عقاید انسانی وابسته به دنیا، مطالب مربوط به فلسفه عقلانی را خار میشمارند و به آنها به دید ترس از مسائل ماوراء الطبیعی می‌‌نگرند. و تنها به وسیله آن، یک زندگی عقیم و تنها بر مبنای "جهان واقعی" را تشکیل می‌دهند. به طور شفافی، آموزه‌های شیطان پرستان فلسفی قدمتی بیشتر از کلیسای لاوی دارد. اگر چه این تصوری از شیطان است، ولی با موقعیت واقعی او تقابل دارد. چرا که این تعالیم از آموزه‌های یهودی-مسیحی نشئت گرفته است و شیطان را بدلیل خصوصیاتش پلید نگاشته است.

شیطان پرستان لاویی:

این نوع از شیطان پرستی بر مبنای فلسفهٔ آنتوآن لاوی که در کتاب "انجیل شیطان" و دیگر آثارش آمده است تشکیل شده است. لاوی موسس کلیسای شیطان (1966) بود و تحت تأثیر نوشته‌های فردریک نیچه، آلیستر کرالی، این رند، مارک د سید، ویندهام لویس، چارلز داروین، امبروس بیرس، مارک تواین و بسیاری دیگر بوده است. "شیطان" در نظر لاوی موجودی مثبت بوده در حالی که تعالیم خداجویانه کلیساها را مورد تمسخر قرار داده و به مسائل جهان مادی نیز اعتنایی نداشت.

یک شیطان پرست لاویی، خود را خدای خود میداند، آیین مذهبی این گروه از شیطان پرستان بیشتر شبیه به فلسفه میجیک کراولی با دیدی جلوبرنده به سمت شیطان پرستی است. یک شیطان پرست لاویی مدعی آن است که کسانی که خودشان را با شیطان پرستی هم ردیف می‌دانند نباید به طرز فکر گروهی خواص وفادار باشند و آنها را از لحاظ اخلاقی قبول نداشته باشند. و در ازای آن گرایشات انفرادی داشته باشند و من تبع باید به طور دائمی یک سر و گردن بالاتر از کسانی باشند که خود را از لحاظ اخلاقی، قوی می‌دانند. و در بشر دوستی ]گمراه[ خود، بدون تامل عمل کنند.

شیطان پرستی دینی:

گرایشات شیطان پرستی دینی اغلب مشابه گرایشات شیطان پرستی فلسفی است، گرچه معمولاً پیش نیازی برای خود قائل می‌شوند و آن پیشنیاز اینست که شیطان پرست اول باید یک قانون ماوراء الطبیعی را که در آن یک یا چند خدا تعریف شده است که همه شیطانی هستند یا به‌وسیله شیطان شناخته می‌شوند. شیطانی که در گروه اخیر تعریف شده است می‌تواند تنها در ذهن یک شیطان پرست تعریف شود یا از یک دین (معمولاً قبل از مسیح) اقتباس شوند.

بسته به اینکه کدام نوع شیطان پرستی مد نظر باشد، خدا (یا خدایان) می‌توانند از انواع مختلفی از معبودها باشند، بعضی از آنها از ادیان بسیار قدیمی نشئت گرفته شده اند، انواع معمول شیطان پرستی از خدایانشان را از ادیان قدیمی مصر باستان و بسیاری از الهه‌های باستانی بین‌النهرینی و بعضا از الهه‌های رومی و یونانی (به عنوان مثال مارس-خدای جنگ) اقتباس کرده اند. بقیه شیطان پرستان ادعای پرستش خدای اصلی را دارند ولی بیشتر شیطان پرستان می‌گویند خدای معبود آنها در واقع قدمت بسیار قدیمی دارد، شاید از دوران ماقبل تاریخ و شاید اولین خدایانی باشد که توسط انسان مورد پرستش قرار گرفته است (گرچه چنین ادعایی غیر قابل بررسی است)

مابقی گروه‌ها تعبیری سخت گیرانه تر از اینها را میپرستند: آنهایی که سیمای فرشتهٔ سقوط کرده از انجیل مسیحی را میپرستند، در حالی که بسیاری که آن را به عنوان شر، طبق تعریف کلیسای مسیحی، میپندارند. این گروه در مقابل آن را به عنوان محق و کسی که در مقابل خدا شورش کرده است قبول دارند. تمام این ادیان با هم وبا شیطان پرستان فلسفی مشترک هستند چرا که خود شخص را در اولویت اول قرار داده اند. این نظریه نیز معمولاً توسط کسانی که خدا را به دید شیطانی مینگرند (کسانی که دیده شده است اشخاص را به آزادی اندیشه تشویق می‌کنند و تلاش می‌کنند خود را به‌وسیله فلسفه‌هایی چون میجیک و فلسفه‌های مشابه "تمایل به قدرت" نیچه بالا بکشند) حمایت شده است. یک پند رایج شیطانی به این معلول اینست که: "هر خدای ارزشمندی بهتر است به جای یک برده پست و بخاک افتاده، یک شریک در قدرت خود داشته باشد."

یک مثال از این مطلب، شیطان ابراهیمی است، مانند ابلیسی که در کتاب تورات آمده است و بشریت را به چیدن میوه درخت شناخت خوب از بد تشویق می‌کند:" تو مطمئنا نمیمیری: چرا که خدا در همان روزی که این کار را کنی از آن خبر خواهد داشت، سپس چشمانت باز خواهد شد و شماها مانند خدا خواهید شد و خوب را از شر تشخیص خواهید داد". با این استفاده از این مفهوم، شیطان پرستان خود را بهتر از هر خدای دیگری، دارای قدرت تشخیص خوب از بد میپندارند. از آنجا که این گروه از شیطان پرستان خود را بسیار قدیمی و قدیمی تر از بقیه می‌دانند، نام "شیطان پرستان سنتی" را بر خود گذاشته‌اند و به شیطان پرستان فلسفی، "شیطان پرستان معاصر" می‌‌گویند.

شرپرستان:

این فرقه از شیطان پرستان، به دوران تفتیش عقاید مذهبی از طرف کلیسا مربوط می‌شوند. این نوع شیطان پرستان معمولاً متهم هستند که به اعمالی از قبیل "خوردن نوزادان"، "کشتن گوسفندان"، "قربانی کردن دختران باکره" و "نفرت از مسیحیان" هستند. این طرز فکر در کتاب "مالیوس مالیفیکاروم" دسته بندی شده است.]کتابی که در دوران تفتیش عقاید توسط کلیسا (1490) تالیف شد و در واقع هرگز به طور رسمی مورد استفاده قرار نگرفت، کتاب حاوی مطالب خرافی از جن گیری و جادوگری و مطالبی از این دست است. ترجمه لغوی نام کتاب پتک جادوگران است[

فلسفه شیطانی:

شیطان در 9 جمله شیطانی منسب به لاوی خلاصه می‌شود:

1. شیطان می‌گوید دست و دلبازی کردن بجای خساست.
2. شیطان می‌گوید زندگی حیاتی بجای نقشه خیالی و موهومی روحانی
3. شیطان می‌گوید دانش معصوم بجای فریب دادن ریاکارانه خود.
4. شیطان می‌گوید محبت کردن به کسانی که لیاقت آن را دارند بجای عشق ورزیدن به نمک نشناسان
5. شیطان می‌گوید انتقام و خونخواهی کردن بجای برگرداندن صورت ]اشاره به تعالیم مسیحیت که می‌گوید هرگاه برادی به تو سیلی زد، آن طرف صورتت را جلو بیاور تا ضربه‌ای به طرف دیگر بزند[
6. شیطان می‌گوید مسئولیت پذیری در مقابل مسئولیت پذیران بجای نگران بودن خون آشام‌های غیر مادی
7. شیطان می‌گوید انسان مانند دیگر حیوانات است، گاهی بهتر ولی اغلب بدتر از آنهایی است که روی چهار پا راه میروند، بدلیل آنکه انسان دارای خدای روحانی و پیشرفت‌های روشنفکرانه، او را پست‌ترین حیوانات ساخته است.
8. شیطان تمام آن چیزهایی که گناه شناخته می‌شوند را ارائه می‌دهد، چون که تمام آنها به یک لذت و خوشنودی فیزیکی، روانی یا احساسی منجر می‌شوند.
9. شیطان بهترین دوست کلیساست چرا که در میان تمام این سالها وجود شیطان دلیل ماندگاری کلیساها است.

و در مقایسه با این جملات، لاوی 9 گناه شیطانی را نیز نام برده است: حماقت، ادعا و تظار، نفس گرایی (انتظار بازپس گرفتن از دیگران، آنچه به آنها داده اید)، خود را فریب دادن، پیروی از رسوم و عقاید دیگران، روشن بینی نا کافی، فراموش کردن ارتدکسی گذشته (به طور مثال، قبول کردن چیزی قدیمی در بسته بندی جدید، به عنوان نو)، غرور و افتخار بی حاصل (مانند غروری که هدف شخصی را از درون می‌‌پوساند) و کمبود محسنات ! یادداشت: Solipsism می‌تواند به یک طرز فکر معرفت‌شناسی منسب به دیسکارت نیز گفته شود، که در آن به افراد پیشنهاد می‌شود که تنها کسی هستند که می‌توانند وجود چیزی را تجربه کنند و هرچه دیگران می‌گویند تنها خیال و وهمی از تصورات خودشان است.

او (لاو سپس 11 قانون شیطانی را نیز وضع کرد، که در حالی که نظام نامه‌ای اخلاقی نیست، ولی راهنمایی‌های کلی برای زندگی شیطان پرستی را ارائه کرده است:

1. هرگز نظراتت را قبل از آنکه از تو بپرسند بازگو نکن.
2. هرگز مشکلاتت را قبل از آنکه مطمئن شوی دیگران میخواهند آن را بشنوند بازگو نکن.
3. وقتی مهمان کسی هستی، به او احترام بگذار و در غیر این صورت هرگز آنجا نرو.
4. اگر مهمانت مزاحم تو است، با او بدون شفقت و با بیرحمی رفتار کن.
5. هرگز قبل از آنکه علامتی از طرف مقابلت ندیده‌ای به او پیشنهاد نزدیکی جنسی نده.
6. هرگز چیزی را که متعلق به تو نیست برندار، مگر آنکه داشتن آن برای کس دیگری سخت است و از تو میخواهد آن را بگیری.
7. اگر از جادو به طور موفقیت آمیزی برای کسب خواسته هاید استفاده کرده‌ای قدرت آن را اعتراف کن. اگر پس از بدست آوردن خواسته هایت قدرت جادو را نفی کنی، تمام آنچه بدست آوردی را از دست خواهی داد.
8. هرگز از چیزی که نمیخواهی در معرض آن باشی شکایت نکن.
9. کودکان را آزار نده.
10. حیوانات -غیر انسان- را آزار نده مگر آنکه مورد حمله قرار گرفته‌ای یا برای شکارشان.
11. وقتی در سرزمینی آزاد قدم بر میداری، کسی را آزار نده، اگر کسی تو را مورد آزار قرار داد، از او بخواه که ادامه ندهد. اگر ادامه داد، نابودش کن.

نقد شیطان پرستی:

گرچه بیشتر نقدها از ناحیه ادیان بزرگ صورت میپذیرد، ولی بیشترین انتقادات به شیطان پرستی از طرف مسحیان شکل می‌گیرد. در این راستا مباحث سودمندی مطرح هستند.

این ادعا که شیطان پرستی به طور صرف یک دین و فلسفه است در کنار معنای ضد آن تعریف می‌شود که چه چیزی به عنوان ریاکاری، حماقت و خطاهای مسیر اصلی فلسفه‌ها و ادیان ضعیف عمل می‌کند. همچنین این مباحث ادراک معنی و طبیعت شیطان یا عبادت او را از ادبیاتی که معمولاً ضد شیطان است شکل گرفته است.

* بسیاری از شیطان پرستان، شیطان را به عنوان یک نیروی سرکش معرفی می‌کنند. به هرحال آنها ادعا می‌کنند چنین هویتی بر مبنای قبول کردن اینکه شیطان موجودی یا قدرتی افضل است شکل می‌گیرد.حال گفته می‌شود با توجه به اینکه شیطان به عنوان موجودی شناخته می‌شود که با خداوند مخالفت می‌کند، در صورت قبول کردن او به عنوان راهنما، باید با خودش نیز مخالفت کرد. (تناقض)
* عالمان مسیحی بر این باورند که نمی‌توان هرگز از شیطان طبعیت نکرد (هیچ کس معصوم نیست) چرا که آنها باور دارند شر انسانی یک تلاش بیفایده برای انجام دادن کارهای خوب است (به طور مثال، برای رستگاری یا کسب امنیت برای خود، حتی با این شرط که به دیگیران ضرر رساند). حتی کسانی که از فلسفه خوش پرستی طبعیت می‌کنند، تلاش می‌کنند چیزهایی که به عنوان خوبی فقط برای خودشان شناخته شده‌اند را بدست آورند. این فلسفه دانان ادعا می‌کنند نتیجه این فلسفه اگر با قوانین خداوندگار تطابق نداشته باشند، تنها رنج، سردرگمی، انزوا و نا امیدی به همراه خواهد داشت.
* شیطان پرستی یک "سراب فلسفی" و "علم بیان سنگین" است. چرا که گفته می‌شود لاوی در استفاده از لغاط تبحر خواستی داشته است. شیطان پرستی یک طلسم کم ژرفای عقلانی از خدای ساخته شده توسط بشر است.
* "انسان موجودی اجتماعی است و به انسان‌های دیگر احتیاج دارد". بعضی‌ها عقیده دارند شیطان پرستان درک اشتباهی از استقلال داشته‌اند و آن را به تنهایی تعبیر کرده اند. استقلال می‌تواند شما را قوی تر کند ولی این غیر ممکن است شما به تنهایی خدا باشید. آنها بر این باورند که اگر کسی خود را خدا معرفی کند و ضمن استفاده از لایق دانستن خود، می‌توان به عدم پذیرش حقیقت منجر شود.

* یکی از نقدهای کاربردی تر شیطان پرستی اینست که ضمن این که شیطان پرستی معمولاً خود را به عنوان راه نجاتی برای توده‌های تسلیم شده مردم در مقابل دین‌های اصلی معرفی می‌کند، بر شایستگی‌های آنها در بی نیازی از دیگران و انزوا گرایی تاکید می‌کنند و انزوا گرایی می‌تواند به سوء استفاده‌های مختلفی ناشی شود – که معمولاً نیز چنین است. چرا که طبیعت انزواگرایانه شیطان معمولاً در بازخورد جوامع ناکارمد است. و برای جبران این خلا از قوانین ادیان سنتی استفاده کرده است.

فرقه‌های غیر شیطان پرستانه بسیاری از گروه‌ها به اشتباه به عنوان گروه‌های شیطان پرستی در نظر گرفته می‌شود.به طور کلی دو تعریف برای گروه‌های شیطان پرستی در نظر افراد وجود دارد:

* هر گروهی که شیطان را (مشابه شیطان تعریف شده در دین مسیحیت که عاری از مفاهیم غیر طبیعی مربوط به پلیدی و زشتی است یا یک شیطان انتزاع به عنوان خدا قبول داشته باشد و آن را عبادت کند، که معمولاً از آن به عنوان الهه سیاه نیز یاد می‌کنند. و آن را منتسب به طبیعت "حقیقی" انسان مینامند.
* گروه‌هایی که از دین مسحیت تبعیت نکرده و یا عیسی را با خصوصیاتی که در دین مسیح تعریف شده است قبول ندارند.

تعریف دوم، معمولاً توسط بنیادگرایان مسیحی مورد استفاده قرار می‌گیرد و بر مبنای این تعریف بسیاری از گروه‌ها را شیطان پرست مینامنند. این بنیاد گرایان بیشتر دین‌های کافر جدید (مثلاً ویکا یا استرو) را با استفاده از این تعریف شیطان پرست مینامند.

طبق این تعریف به ندرت از دین‌هایی مانند اسلام و یهود و فرقه‌های مسیحیت به عنوان شیطان پرست تعبیر می‌شود. چنین گروه‌هایی که دین‌های گذشته را شیطان پرست بنامند بسیار کم است، مانند فرقه مورمون‌ها یا چند فرقه کوچک دیگر. البته شنیده شده است که بعضا کاتولیک ها، پروستان‌ها را نیز شیطان پرست نامیده‌اند و یا بالعکس ولی چنین خطابی خیلی به ندرت اتفاق می‌‌افتد.

حرکت دیگری که به اشتباه به عنوان شیطان پرست شناخته شده است، گروه‌های هوی متال موسیقی است. گرچه گروه‌هایی وجود دارند که به دلایلی چند از شبیه سازی‌های شیطانی استفاده می‌کنند ولی عمده گروه‌های متال/راک ارتباطی با یکی از انواع شیطان پرستی ندارند.

>

 

>

پس از فروپاشی نظام کمونیستی و تجزیه و اتحاد جماهیر شوروی در شرق، اکنون زمان در هم ریختن

نظام سرمایه­داری و تجزیه دنیای غرب فرا رسیده است.در چنین وضعیتی، پیش بینی می­شود به زودی در

اوایل هزاره سوم میلادی، خورشید تابان اسلام از مشرق زمین طلوع نموده، بر تارک جهان در شرق و

غرب بدرخشد. 

از آنجا که رهبری دنیای غرب را امریکا، قدرتمندترین کشورجهان معاصر، بر عهده دارد، فروپاشی این

کشور به منزله نابودی تمدن مغرب زمین یا روم جدید است.

عوامل فروپاشی غرب عبارتند از: 

1_سقوط بزرگ اقتصادی 2_انزوا در عرصه های بین الملل 3_حاکمیت نظام سرمایه داری جنگ طلب  

4_ نداشتن پیام عدالت خواهی 5_ فرو رفتن در باتلاق مشکلات. 

درباره فروپاشی تمدن مغرب زمین که رهبری آن را امریکا بر عهده دارد، دانشمندان پیش بینی هایی

کرده اند که همگی از سقوط آن در آینده ای نزدیک حکایت می کنند. 

نوسترادموس، پیشگوی بزرگ مغرب زمین ، در این باره چنین می گوید:

 

آه ، ای رُم پهناور، نابودی تو دارد نزدیک می­شود،

نه نابودی دیوارهایت، بلکه نابودی خون و جوهره­ات .

کسی که گفتار تندی دارد،  شکاف وحشتناکی ایجاد می­کند،

شمشیر تیز تا دسته­اش در همه فرو می­رود.

 

(سانتوری 10، رباعی 65)

 

پیشگو در مصرع اول، واژه «پهناور»را در وصف «رم» به کار برده تا بفهماند مفهومی فراتر از رُم

قدیم را اراده کرده است. نوسترادموس در مصرع دوم، آسیب پذیری و فروپاشی دنیای غرب با روم جدید

را از درون و بنیاد تمدن غربی دانسته است، نه از ناحیه ساختارهای ظاهری و مادی آن. 

مصرع سوم به ادبیات تند و گفتارهای خشن و جنگ طلبانه جورج واکر بوش، رئیس جمهوری امریکا،

در برخورد با دیگر دولتها و ملتهای جهان اشاره دارد که نتیجه قهری آن بروز اختلاف و شکاف در  

عرصه های بین الملل است. 

آخرین بخش پیشگویی، با بهره گیری از واژه های «شمشیر تیز» ، از به کارگیری پیشرفته ترین و  

خطرناکترین سلاحهای کشتار جمعی، به ویژه بمبها و موشکهای امروزی به وسیله دولتهای زورگو در

جهان معاصر خبر می­دهد.

در مجموع، می­توان گفت کلام نوسترادموس اقتباسی از آیات کتاب مقدس می­باشد که زورگویی و جنگ

افروزی ستمگران را سبب نابودی ایشان در دوره آخرالزمان دانسته است:

 

شریران شمشیر را برهنه کرده و کمان را کشیده اند تا مسکین و فقیر را بیندازند

و راست روان را مقتول سازند، شمشیر ایشان به دل خود ایشان

فرو خواهد رفت، و کمانهای ایشان شکسته خواهد شد.

 (کتاب مقدس، عهد عتیق، ص 856، کتاب مزامیر، مزمور37، آیه 5 _ 14)

 

بر اساس بررسیها و محاسباتی که نگارنده انجام داده است، و با توجه به مدارک و شاهد موجود، چنین به نظر می­رسد که 231 سال پس از اعلان استقلال ایالات متحده آمریکا در ژوئیه 1776، در سال 2007 شاهد ضعف و سقوط این واپسین، بزرگترین و پلیدترین امپراتوری جهان باشیم.

 

از  جمله  حوادث  عجيب  در  آخرالزمان، برخاستن صدای شديد فروافتادن چيزی از آسمان، در نيمه رمضان سال پيش از ظهور امام مهدی (عليه السلام) است.

طبق  تحقيقات  نگارنده و  بنا بر مدارک و شواهد موجود، حادثه يادشده تقريبا هنگام طلوع خورشيد، در روز جمعه ۱۶ رمضان ۱۴۲۸ برابر ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۷، رخ می دهد.

          «ابن مسعود نقل کرده است که پيامبر اسلام (صلی الله عليه و آله) فرمود: هر گاهدرماه رمضان صدای بلندی     باشد...گفتيم: ای رسول خدا، صدای بلند چيست؟

فرمود:صدای شديد فروافتادن چيزی است در ماه رمضان، در شب جمعه ای،در سالی پر از زلزله ها که خوابيده را بيدار می کند، ايستاده را می نشاند ودختران  جوان  را  از سراپرده هاشان بيرون می آورد. بنا بر اين، هر گاه

نماز صبح روز جمعه را خوانديد، داخل خانه هاتان شويد، درها را قفل کنيد،روزنه ها را ببنديد، خود  را  بپوشانيد  و گوشهاتان را بگيريد.  هر گاه  آنبانگ بلند را احساس کرديد، برای خدا  به  سجده درافتيد و بگوييد: سبحانالقدوس،سبحان القدوس،ربنا القدوس. زيرا هر کس چنين کند، نجات می يابدو هر کس چنين نکند، نابود می شود».

   (الفتن،‌ص ۱۳۶، جزء ۳، ح ۶۱۹)

 

                       ندای رحمانی و پيام شيطانی                       

  

بر اساس احاديث اسلامي، در روز جمعه ۲۳ رمضان سال پيش از ظهور امام مهدی(عليه السلام)،هنگام طلوع خورشيد، فرشته خدا جبرائيل، در آسمان،‌از طرف مشرق، مردم را به سوی حق فرا می خواند و پس از غروب خورشيد در همان روز، شيطان  در زمين، از طرف مغرب، مردم را به سوی باطل دعوت می کند. اين دو صدای بلند  را هر کسی به زبان خود می شنود و پيروی از پيام اول،‌مايه هدايت بوده و اطاعت از  پيام دوم، سبب گمراهی است.

 شايان توجه است، بنا بر پژوهشهايی که نگارنده انجام داده و طبق مدارک و شواهد موجود، دو حادثه ياد شده،‌ در روز جمعه ۲۳ رمضان ۱۴۲۸ برابر ۵ اکتبر ۲۰۰۷،  رخ می دهند.

 

با توجه به تحولات فراگیر پیش روی در جهان، خصوصا منطقه حساس خاورمیانه، که همگی از ظهور منجی در آینده ای نزدیک خبر می دهند، بر آن شدیم با ارائه مطالبی  چند در قالب   «پیشگویی حوادث آخرالزمان» ،  نهال  مبارک امید را در دل همه خداپرستان و رنجدیدگان عالم نشانده و افق روشنی را در برابر جهان تاریک و دل آزار کنونی ترسیم کنیم.

                                 

در راستای هدف یادشده، پیشگوییهایی را که با استفاده از کتابهای آسمانی و روایات و نظرات دانشمندان بزرگ و علم جفر و نجوم، فراهم و در مجموعۀ چندجلدی جهان  در  آستانۀ ظهور (مژدۀ  ظهور) گرد  آمده است،  برگزیده و  به  اطلاع  همگان می رسانیم.                                                                           ایران - قم - سید سلیمان مدنی تنکابنی

 

گفتنی است، از مجموعۀ چندجلدی جهان در آستانۀ ظهور (مژدۀ ظهور)  که  بیشتر مطالب  آن  پس از وقوع حادثۀ 11  سپتامبر 2001   و پیش از حملۀ امریکا و متحدانش به عراق فراهم آمده است، تا کنون دو مجلد منتشر ساخته ایم که اکنون در دسترس خوانندگان گرامی است و برای تهیه آن دو می توانید به کتابفروشیهای معتبر در  قم  و  برخی شهرهای دیگر،  مانند تهران،  شیراز، مشهد، مراجعه کنید یا با این  شماره    ( 09125536307) تماس بگیرید.

 

 از متون باستاني زرتشتيان و روايات اسلامي چنين برمي آيد كه در دوره‏‎آخرالزمان و پيش از خروج آخرين دجال، جهانيان با سه سال سخت و پُر بلا روبه رو خواهند شد.

در سوشيانت (ص 97، بخش 4، يادداشت 1) آمده است:

  «در پايان هزاره هوشيدر بامي، ديوي مهيب به نام «مَلْكوش»،   زمستاني سخت و ترسناك پديد مي آورد، و در مدت سه سال ، سراسر   گيتي را با برف و باران و تگرگ و باد سرد و طوفان ويران مي سازد،  و مردمان و جانوران و ديگر موجودات روی زمين را نابود مي كند».

 (در كتاب عقدالدرر (ص 345، ب 12 ، ف 2)ازپيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله چنين نقل شده است:

  «... بي گمان پيش از خروج دجال ، سه سال سخت خواهد بود كه در آنها گرسنگي دامنگير مردم                     مي شود...».

 

براساس  پژوهشهايي  كه  سيدسليمان مدني تنكابني انجام داده است، اين سه سال عبارت اند از : سال 2005 ، 2006  و 2007 م، بي ترديد، در ميان اين سه  سال ،سخت ترين  آنها 2007 م  خواهد بود؛  زيرا  جنگ  جهاني  سوم  در  اين سال رخ خواهد داد.

سال 1386 ه.ش برابر با 2007 م که در گاهشماری حکمای اخترشناس چین و ترکستان،  سال  خوک (تنگوزئیل) می باشد، بدترین ، سخت ترین و پرحادثه ترین سال در طول تاریخ بشر خواهد بود. در این سال ، جهانیان شاهد جنگ جهانی سوم، قحطی   گسترده  و  بیماری  فراگیر  خواهند  بود  که نسل دو سوم بشر را از کرۀ زمین برمی دارد.

 

آشکارشدن ستارگان دنباله دار « نیت» و «لینیر» در بهار 1383(2004م) منجر به بروز جنگی زياد در  سرزمین  خراسان،  جنگ جهانی سوم،  خونریزی بزرگ در سرزمین بابل (عراق کنونی) و قحطی و خرابی گسترده در جهان در سال  2007 م خواهد شد که همۀ اینها ظهور امام مهدی(علیه السلام) را در اوایل سال 2008 م در پی دارند.

 

درخشش زیاد ستارۀ مریخ و قرارگرفتن آن در نزدیکترین فاصله با زمین در 5 شهریور 1383  (27 اوت 2003)،  طی  یک بازۀ زمانی 60 هزار ساله، از وقوع جنگ،  خونریزی و  پدیدارشدن خرابی و  آتش در جهان، خصوصا در  برج  سرطان (تیرماه) سال 1386 (2007 م) خبر می دهد و در پی این حادثه، برخی روحانیون مورد احترام و بعضی دیگر مورد استهزا قرار می گیرند و قدرت یهود رو به زوال می رود و پادشاهی بزرگ(منجی آخرالزمان)عصای شهریاری را به دست می گیرد و صلح و آرامش را به ارمغان می آورد.

    حادثه ۱۱ سپتامبر                         

حادثۀ 11  سپتامبر  2001 فتنه ای بود  که  زمینۀ  لشکرکشی  صلیبی  آمریکا و متحدانش به خاورمیانه و جنگ افروزی در این منطقۀ حساس جهان را فراهم ساخت.

مهمترین  پیامد  حادثه 11  سپتامبر، شعله ورشدن آتش  جنگ جهانی سوم و ظهور  امام  مهدی(علیه السلام) است  که  شکست مسیحیان جنگ طلب و یهودیان فتنه گر  را در پی دارد.

فتنه انگیزی نهایی یهودیان در آخرالزمان، حدود 7 سال طول می کشد که اغاز آن سپتامبر 2001، و پایانش سپتامبر 2008 خواهد بود.

  دوران يهود                                   

طبق پیش بینی تورات،  تفسیر  نوسترادموس و  پژوهش سید سلیمان مدنی تنکابنی ، دوران رشد، تمرکز جمعیت و قدرت یهودیان در آخر الزمان، 73 سال و 7 ماه خواهد بود که از 1935 م آغاز شده و در سپتامبر 2008 پایان می یابد. گفتنی است، صاحب نظران یهودی و مسیحی و نویسندگان عرب، تا کنون دوران رشد، تمرکز  جمعیت  و  قدرت یهودیان در آخرالزمان  را  سال 1948 م – سال تاسیس دولت اسرائیل – و زوال قدرت آنان را در سال 2022 م  می پنداشتند که گمانی بس نادرست است.

ترتيب درگيريهای نظامی و اشغال برخی کشورها در خاورميانه بدين گونه است:  

  حمله به  افغانستان، عراق، ایران، مصر و سوریه.طبق پيش بينی امام علی(عليه السلام) و پيشگويی نوسترادموس و محاسبات سيد سليمان مدنی تنکابني، حمله امريکا و متحدانش به عراق، شبيخونی است که کار  صاحبش (جورج بوش)  سامان  نمی گیرد و به ریختن خون  مهاجمان غربی و متحدانشان در سرزمین بین النهرین، در بهمن 1386 ه.ش برابر با فوریه 2008 م می­انجامد.

            

طبق پیش بینی متون قدیم زرتشتیان، درگیری آمریکا و متحدانش با ایران، به طورناگهانی و پس از وقوع سیل در ممالک آریایی، و طبق پیش بینی نوسترادموس، اين حادثه در زمان بارندگی رخ می دهد.

بر اساس محاسبات سید سلیمان مدنی تنکابنی، حمله آمریکا و متحدانش به ایران، در اواخر 1385 یا اوایل 1386 ه . ش (مارس تا مه ۲۰۰۷) حتمی خواهد بود و پیامد این تهاجم، جنگ جهانی  سوم، نابودی ابر قدرتها و ظهور امام مهدی (علیه السلام) است.طبق پیش بینی نوسترادموس، این درگیری در دو مرحله صورت می گیرد و با مقاومت دلیرانه ایرانیان، نبرد ادامه می یابد:

در بهار دو اقدام پی در پی انجام می گیرد.

جنگ در دو نبرد شجاعانه ادامه می یابد.

                                                                                                  (سانتوری 2 ، بخشی از رباعی 52)

 

به امریکا و متحدانش هشدار می دهیم، در صورت حمله به ایران، در باتلاقی بزرگتر  و عمیقتر از افغانستان  و عراق فرو می روید.نیز به سران کشورهای عربی یادآوری می کنيم، حمله به ایران مایه گرفتاری شما می شود و اگر با مهاجمان همکاری کنید، ایرانیان از شما انتقام می گیرند.

نزدیکی مریخ و مشتری در 20 آذر 1385 (11 دسامبر2006) حادثه­ای بس مهم است که از بروز اختلاف، تفرقه و دشمنی میان برخی اعضای مجموعه های حکومتی و  سوء  استفاده  دشمنان  خارجی­شان  خبر می­دهد و در نتیجه، ضعیف و ساقط خواهند شد.

همچنین، پس از قران یادشده، طی دو سال، شاهد مرگ بسیاری از رهبران مشهور و حاکمان قدرتمند در جهان، به ویژه خاورمیانه، خواهیم بود.

طبق روایات اسلامی، حاکمان عراق، شام، مصر و حجاز، پیش از ظهور امام مهدی(علیه السلام) کشته می شوند.

 بر اساس  پیش بینی  سید سلیمان مدنی تنکابنی، پس از مرگ صدام در آخر سال2006 م، بشار اسد،حسنی مبارک و عبدالله بن عبدالعزیز نیز در سال 2007م،  کشته می شوند.

     حوادث ماه صفر ۱۴۲۸                           

پديده ماه گرفتگی کلی در شب يکشنبه ۱۴ صفر ۱۴۲۸ برابر با ۱۳/۱۲/۱۳۸۵ و ۴ مارس۲۰۰۷، طبق نظر منجمين قديم، بر گران شدن نرخ کالاها و افزايش بيماريها در برخی  مناطق ،  خصوصا  عراق ،  دلالت دارد.  نيز  از زياد شدن بارندگی در بعضی سرزمينها ، به  ويژه ايران ، خبر می دهد.

به اعتقاد نگارنده،  زياد شدن بارندگی در پی خسوف ياد شده سبب بروز سيل و آسيب رسيدن به محصولات کشاورزی شده و علاوه بر قحطی ،  زمينه ساز تهاجم نظامی در برخی مناطق خاورميانه می گردد؛ چيزی که از آن می توان به عنوان « عمليات پس از باران» ياد کرد.

در اين ماه، در برخی مناطق حساس،  صداهايی بر اثر انفجار شنيده خواهد شد که اين می تواند حاصل اقدامات تروريستی،  جنگ و  يا  رزمايشهای نظامی باشد؛  چنان  که در حدیثی از پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) آمده است:

                 ... در ماه صفر صدایی خواهد بود...  .           (الفتن، ص ۱۵۳، جزء ۳، ح ۶۱۱)

همچنین احتمال تشديد اختلاف و بروز درگيری ميان بعضی دولتهای متخاصم وجود دارد؛ چنان که در روایتی از کتاب عبدالله بن بشار می خوانیم: 

                       هر گاه خدا بخواهد آل محمد را چیره گرداند، جنگ را از ماه صفر تا ماه

              صفر پیش می­آورد، و این در آستانه خروج مهدی (علیه السلام) است.

                                                                            (الصراط المستقیم، ج 2 ، ص 285، ب 11، ف11)

 بنا بر این، ممکن است حدیث یاد شده به جنگی یک ساله اشاره داشته باشد که از ماه صفرپیش از ظهور(1428)آغاز  می­گردد و در ماه  صفر  پس  از  ظهور(1429) پایان می­یابد.

                             پیشگویی زمان ظهور                     

گرچه  دانستن  زمان  ظهور  امام مهدی (علیه السلام)  از  مصادیق  علم  غیب مختص پروردگار است، پیامبر و ائمه (علیهم السلام) با اجازه و علمی که خداوند متعالی به آنان عطا فرموده ، از وقت ظهور و کیفیت وقوع آن آگاه اند. این مطلب ، از آیات و  روایات بسیاری  دانسته  می شود، به ویژه آن  دسته از روایاتی که ائمه (علیهم السلام) در آنها به  برخی  رموز  و  مقطعات قرآنی به  عنوان  تاریخ و زمان فرارسیدن ظهور اشاره فرموده اند. چگونه می توان گفت که پیامبر و جانشینانش(علیهم السلام) از وقت ظهور آگاهی ندارند، در حالی که خود فرموده اند:

  بی گمان نزد ماست علم به آنچه بوده و هست و تا برپایی قیامت خواهد بود.

                                                                                                              (اصول الکافي، ج 1 ، 298 ،کتاب حجت، ب 40 ،ح 1) البته علم بشر به زمان ظهور امام مهدی (علیه السلام) ، مانند آگاهی پیامبر و ائمه  

(علیهم السلام) نیست، ولی با دقت در نشانه ها و حقایقی که در کتب آسمانی و روایات

اسلامی بیان شده، و با استفاده از برخی علوم پیشگویی ، نظیر نجوم و جفر، می توان  

سالهای نزدیک ظهور را فهمید؛ هر چند از این راهها علم قطعی به وقت ظهور برای  

انسان حاصل نمی شود.

از جمله رموز عددی ظهور امام مهدی (علیه السلام) در قرآن کریم، آیه دوم از سوره «یس» می­باشد که نگارنده، چندین سال پیش ، با عنایات خدای متعالی، موفق به  کشف رمز آن شده است.

 ابو لُبَید مَخزومی می­گوید: امام باقر (علیه­السلام) نامهای جانشینان دوازده گانه پیامبر (صلوات­الله­علیهم) را یاد  کرد و هنگامی که به آخرینشان رسید، فرمود:

 دوزادهم آن کسی است که عیسی بن مریم (علیه­السلام)  پشت سر او نماز می­گزارد، در سال « یس و القرآن الحکیم» .                       (کمال الدین، ج 1 ، ص 448 ، ب 32، ح 18)                                        

 

برای کشف رمز، ابتدا آیه مورد بحث را به این صورت بنویسید:       یا س  و  القرآن الحکیم

سپس حروف آیه را بسط ملفوظی دهید:

 

 

 

 

 

 

 

 

 اکنون اگر عدد حروف آیه را به حساب ابجد  کبیر جمع کنید، ۱۴۲۹ به دست می­آید که سال قیام امام مهدی (علیه السلام) می باشد و در همین سال ، پیامبر خدا عیسی مسیح (علیه السلام) در بیت المقدس فرود می­آید و پشت سر امام مهدی (علیه السلام)نماز می­گزارد.

گفتنی  است،  بسط  ملفوظی آن است که صورت تلفظ شده هر حرف را به نگارش در آوریم. به عنوان مثال، «ا» را« الف»، «ب» را «با» و «ج» را «جیم» می نويسيم.

 

 

 

 

حساب ابجد کبیر بدین گونه است: 

 

 

 

 

نیز شایسته یادآوری است، در برخی چاپهای موجود از کتاب «کمال الدین» تألیف  شیخ  صدوق، در متن روایت مورد بحث، تصحیف روی داده است و برای دستیابی به  متن صحیح آن، می توانید  به «کمال الدین» ،ج1، ص 488، ب 32، ح 18،  با  ترجمه  و شرح  آیت الله کمره­ای و «قاموس الرجال»، تألیف  محمد تقی تستری، ج 11،  ص486  ،  مدخل   «ابولبید المخزومی»، مراجعه کنید. همچنین می­توانید به  برخی نسخه­های  خطی از کتاب «کمال الدین» نگاه کنید 

>

ما ز بالاييم و بالا ميرويم

آنچه مي خوانيم بخشهايي از كتاب « بهگود گيتا » از كتابهاي مقدس هند است .

* آدمي بايد كه خود ، خود را رهايي بخشد . چرا كه دوست و دشمن آدمي خود اوست .

* آنكه در همه چيز مرا بيند و همه چيز را درمن بيند ، هرگز از من جدا نشود . و من هرگز از او جدا نشوم ، آنكه در راحت و محنت ديگران خود را بجاي آنان ببيند .

* آنانكه خدايان گوناگون را مي پرستند نزد همان خدايان مي روند . آنانكه پريان را مي پرستند به پريان و پرستندگان من نيز سرانجام به من مي رسند .

* آنكه در محبت صادق باشد ، تواند كه مرا بشناسد . و ببيند . و در من راه يابد .

* براستي كه اين وعده تو را مي دهم : تو پيش من سخت عزيزي ، همه كار خود فروگذار و فرامن آي ، تنها بيا و پناه بجوي . من تو را از همه گناهان رهايي بخشم .

* مرد معرفت سرانجام درمی یابد و می فهمد که آنچه هست همه اوست ؛ ولی این بزرگمردان سخت نادر باشند .

دوستان عزيز ، بد نيست توضيح بسيار مختصري هم درباره اين كتاب براي كساني كه شايد با آن برخوردي نداشته اند بنويسم :
«بهاگود گيتا » يا كتاب سرود خداوند جزئي است از مجموعه بزرگ « مهابهارات » اين كتاب شامل هجده گفتار است در موضوعات مختلف .اكثر محققان عقيده دارند اين كتاب نوشته شخص خاصي نيست و اين منظومه به مرور زمان شكل گرفته است . قدمت اين كتاب به پنج قرن پيش از ميلاد مسيح برميگردد .نخستين كسي كه اين كتاب را به فارسي ترجمه كرده است ، ابوريحان بيروني است كه در كتاب معروف خود به نام « تحقيق ماللهند » قسمتهايي از اين كتاب را به فارسي برگردانده است. اما نخستين ترجمه كامل گيتا تاريخ ندارد . برخي آن را به« دارا شكوه » و بعضي به « شيخ ابوالفضل دكني‌ » نسبت داده اند ....

شباهتهاي بسياري كه بين اين تعاليم و عرفان اسلامي هست مشهود است . حقيقت اين است اين شباهتها بين تمام طريقتهاي معنوي وجود دارد و اصولا يك دين بيشتر در عالم نيست :

ما زبالاييم و بالا مي رويم
ما ز درياييم و دريا مي رويم

ما از آنجا و از ازينجا نيستيم
ما زبيجاييم و بيجا مي رويم

لااله اندر پي الاالله است
همچو لا ما هم به الا مي رويم

>

ده شرط سلوک

شرط اول:  دوام طهارت (دوام الطّهاره)

شرط دوم: خلوت (الخلوه)

شرط سوم: دوام خاموشي مگر از ذکر خداي (دوام السکوت الاّ عن ذکر الله)

شرط چهارم: دوام روزه (دوام الصوم)

شرط پنجم: دوام ذکر خداوند به زبان با حضور قلب (دوام ذکر الله باللسان)

شرط ششم: تسليم و تفويض (التسليم)

شرط هفتم: نفي خواطر (نفي الخواطر)

شرط هشتم: بستن دل مريد بر شيخ (ربط القلب بالشيخ)

شرط نهم: به خواب نشوي تا خواب غالب نشود (النوم عن غلبه)

شرط دهم: اعتدال در طعام (المحافظه علي الامر الوسط في الطعام و الشراب)

>

بسم الله الرحمن الرحيم
استاد تزكيه نفسي ميگويد .سيدحسن ابطحي

«نظرات يك مرتاض»
در هندوستان در شهر پونا وقتى در كنار رودخانه آن شهر ايستاده و منتظر يكى از دوستان بودم، مردى را ديدم كه اعمال خارق العاده‏اى انجام مى‏داد او با زبانهاى مختلف كه من جمله عربى و فارسى بود حرف مى‏زد زيرا اوّل فكر مى‏كرد من عربم و با عربى حرف زد و بعد كه متوجّه شد من فارسم با من فارسى سخن گفت در علوم غريبه استاد بود هيپنوتيزم و خواب مغناطيسى از كارهاى معمولى او بود در همان مدّتى كه در كنار رودخانه نزد من ايستاده بود چند قلم از هنر نمائيهاى خود را به معرض نمايش گذاشت كه مرا متعجّب كرد، از او پرسيدم: بزرگترين رمز موفّقيّت تو در اين همه هنر و دانش چيست؟ او به من گفت:

عمده موفّقيّت من و مايه اصليش مسئله‏اى بوده كه استادم در اوايل شروع به رياضتم به من دستور داد و آن اين بود كه چندين ماه مرا وادار به در اختيار گرفتن تمركز فكرم نمود.

او به من گفت: كه اگر فكرت را متمركز كنى و حواست را جمع نمائى به آنچه بخواهى مى‏رسى.



او مى‏گفت: حواس جمعى در هر كارى لازم است و تمام كارهاى فوق‏العاده و بلكه خارق العاده با حواس جمعى بايد انجام شود.

من در مدّت عمرم به تجربه فهميده‏ام كه حتّى تردستيها و چشم‏بنديها و هيپنوتيزم و كليّه علوم غريبه و تمام اعمالى كه مرتاضها انجام مى‏دهند بدون تمركز فكر امكان پذير نيست.

آن هنرمند هندى به من مى‏گفت: من در جوانى آن قدرى كه براى به دست آوردن تمركز فكر تلاش كرده و زحمت كشيده‏ام براى هيچ مسئله ديگرى از قبيل اين همه هنرهائى كه شما از من مشاهده مى‏كنيد رنج نبرده‏ام. زيرا به هر هنرى كه مى‏رسيدم مى‏ديدم مايه اوليّه و زير بنايش تمركز فكر است.

من در شهر بنارس سالها عاشق دخترى بودم و چون به او تمركز فكر پيدا كرده بودم تمام اعمال و حركات او را با آنكه فاصله مكانى زيادى از من داشت مى‏ديدم و مشاهده مى‏نمودم و تمام اعمالش را زير نظر مى‏گرفتم من الآن اكثر اعمال خارق العاده را با نيروى تمركز فكر انجام مى‏دهم.

بعضى معتقدند كه اگر انسان بتواند به نيروى تمركز فكر به طور كامل و صحيح دست يابد همه كارهاى خارق العاده را مى‏تواند انجام دهد. زيرا روح انسان داراى نيروى عجيب و بلكه چون منتسب به خدا است و خداى تعالى فرموده: وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحىداراى نيروى بى‏نهايت است.

بر اين اساس اگر روح انسان تمام نيروى فكرى خود را روى چيزى بسيج كند و تمركز در خود به وجود آورد قطعا همه كارهاى مهم را مى‏تواند انجام دهد.

شايد شما شنيده باشيد كه بعضى از مرتاضها در اين مملكت مى‏توانند قطار را نگه دارند من خودم مى‏توانم آهو را در حال فرار فقط با تمركز فكر و نگاه به او، او را در جاى خود ميخكوب كنم و نگذارم فرار كند من خودم مى‏توانم مار و حيوانات ضعيفى مانند آن را در اثر قوّه اراده و تمركز بى‏جان كنم و حتّى او را بخشكانم.

واقعا هم اين مرتاض هندى مى‏توانست اين كارها را بكند و همان گونه كه او مدّعى بود من هم معتقدم كه او تمام هنرهاى فوق العاده و عجيب و غريب را با تمركز فكر انجام مى‏داد.

------------------------------------------
دستورات تمركز فكر
اوّل:

استادم مى‏گفت: اگر مى‏خواهى تمركز فكرت در اختيارت قرار بگيرد بايد روزى يك ساعت تا چهل روز در اطاق كوچكى كه هيچ نوع تزئينات و چيزهائى كه توجّهت را به خود جلب مى‏كند نداشته باشد، عبادات و دعاها و تلاوت قرآنت و بخصوص اذكار را در آنجا انجام دهى و خود را صد در صد در محضر خدائى كه محيط بر همه چيز است بدانى و به چيزى غير او فكر نكنى و با دقّت كامل مهار فكرت را در دست بگيرى و نگذارى كوچك‏ترين حواس پرتى عارضت گردد، در اين صورت مى‏توانى به مقصد برسى و تمركز فكرت را در اختيار بگيرى و اين كار را تمرين نمائى.

دوّم:

استادم فرمود: يكى از چيزهائى كه فكر را متمركز مى‏كند عشق و علاقه شديد به چيزى يا به فردى از افراد است، عشق تمام فكر انسان را به معشوق متمركز مى‏كند و حواسش را از چيزهاى ديگر جمع مى‏نمايد، اگر انسان بتواند به كارى كه مى‏خواهد انجام دهد. علاقه پيدا كند و به آن كار عشق بورزد، كارش را با تمركز فكر و صحيح انجام مى‏دهد. پس بدون ترديد يكى از راههاى در اختيار گرفتن تمركز فكر اين است كه انسان عشق و علاقه شديدى در خود قبل از انجام هر كار نسبت به آن كارى كه مى‏كند به وجود آورد.

توضيح آنكه: انسان نبايد كارى را كه به آن علاقه ندارد (بخصوص كارهاى فكرى) انجام دهد، زيرا در اين صورت آن كار با حواس پرتى و ناصحيح انجام مى‏شود.

بنابراين من به تو توصيه مى‏كنم هر كارى را كه مى‏خواهى انجام دهى اوّل آن را، نتايج آن را، اهمّيّت آن را، نقش آن را در سعادت خود و يا اجتماع بشناس و سپس به آن عشق پيدا كن كه در آن وقت به موفّقيّت كامل خواهى رسيد.

سوّم:

استادم فرمود: يكى ديگر از چيزهائى كه تمركز فكر را در اختيار تو قرار مى‏دهد توكّل به خدا است، من در اينجا نمى‏خواهم تو را به مرحله توكّل وارد كنم. زيرا توكّل از مراحل بالائى است كه تو هنوز نمى‏توانى به آن دست يابى. ولى در همين مرحله تو بايد بدانى كه همه كارها دست خدا است، لذا نبايد از آينده‏ات، از فقرت، از مرضت، از هر نوع چيزى كه از آن نگرانى دارى بترسى و حواست پرت آنها باشد، و الاّ هر مقدار ايمانت به خدا و توكّلت به پروردگار كمتر باشد مسائل زيادى در زندگى حواست را پرت مى‏كند و نمى‏توانى در چيزى كه بايد تمركز فكر در آن داشته باشى حواست را جمع كنى.

سپس استاد فرمود: مطلبى كه بعضى آن را «سرّ اكبر» يا راز بزرگ مى‏نامند. اين است كه اگر مى‏خواهيد كسى را نصيحت كنيد و يا مطلبى در خودتان و يا ديگرى اثر مثبت داشته باشد آن را در بخش دوّم از سه بخش خواب و «خلسه» و بيدارى تلقين نمائيد، زيرا در آن زمان تمركز فكرى بيشترى انسان دارد.

توضيح آنكه انسان وقتى مى‏خواهد بخوابد ابتداء بيدار است و سپس به حال «خلسه» مى‏رود يعنى بين خواب و بيدارى قرار مى‏گيرد و بعد بخواب عميق فرو مى‏رود.

آنچه مورد بهره بردارى در تمركز فكر و تلقين بايد قرار بگيرد مرحله دوّم (حالت خلسه) در هنگام بخواب رفتن و در هنگام بيدار شدن است، چون اشخاص در اين مرحله 7 تا 10 دقيقه‏اى در حالت خلسه و هيپنوتيزم و تمركز فكر هستند.

لذا هر گونه تلقين و اندرز و سخن در او اثر مى‏كند و اثر بسيار عميق و ارزنده‏اى دارد، نهايت بايد راز قوانين تلقين را انسان بداند و متوجّه باشد كه تلقين با يك بار در حالت خلسه در خود و يا در طرف اثر نمى‏كند، بلكه بايستى 20 بار هر تلقينى تكرار شود، مثلاً بيست بار در صبح بگويد: «من شجاع هستم». تا از هيچ چيز نترسد و استقامت پيدا كند.

و نيز تلقين در يك روز يا دو روز اثر نمى‏كند، بلكه بايستى بيست روز تا چهل روز تكرار شود، البته اثرش در اشخاص (به خاطر تفاوت درجه تلقين پذيرى آنها) فرق مى‏كند و بايد دانست كه جمله‏اى كه بايد تلقين گردد نبايد هر روز عوض شود، بلكه حتّى در تمام مدّت چهل روز يك مطلب تلقين گردد، و اگر تلقين به وسيله ضبط صوت به عمل آيد بهتر است و انسان ديرتر از حالت خلسه بيرون مى‏آيد، و ديگر آنكه تلقين نبايد حالت منفى داشته مثلاً حتّى نگويد: كه «من مريض نيستم» بلكه بگويد: «من سالمم» و يا «من ضعيف نيستم» بلكه بگوئيد: «من قويم» و جمله‏اى را كه مى‏خواهيد به خود تلقين كنيد يا بايد با صداى خود و يا با صداى كسى كه دوستش داريد (مثلاً استادتان) در نوار كاست ضبط كنيد و شب، قبل از بخواب رفتن و يا صبح قبل از بيدار شدن ضبط صوت را روشن كنيد و آن جملات را بشنويد.

و بالأخره جمله‏اى كه بايد به شما تلقين شود اگر با مهربانى و كمال محبّت ادا گردد و بيست مرتبه هر روز در مدّت چهل روز تكرار شود نتيجه مطلوبى خواهيد گرفت.
_________________
پيرى و جوانى چو شب و روز بر آمد *ما شب شد و روز آمد و بيدار نگشتيم >

تبيين انسان
زمينه پيدايش بشر


يكي بود يكي نبود[1] روي زمين موجود زنده‌اي نبود.

هنوز خاك وجود نداشت. اندرون زمين مذاب و روي آن پوسته‌اي از سنگ بود.[2] اين پوسته شبيه شكل امروزي، ناهموار و داراي فراز و نشيب بود. قسمت‌هايي در آن يافت مي‌شد كه مثل شيشه صاف باشد.

اما اكثر جاهاي آن (اعم از كوه‌ها، پهلوها، يال‌ها و دشت‌ها) مانند كف صابون ـ كه در طشتي انباشته شود و دانه‌هاي ريز و درشت حباب در روي آن ديده شود ـ ناهموار بود.[3]

بخش‌هاي مشجر و مشبّك زيادي در آن پيدا مي‌شد.[4] اين پوسته سنگي كلاً از نوع «آذرين» بوده،[5] و هنوز از سنگ‌هاي «رسوبي» خبري نبود.[6] ولي بعد از فرسايش سنگ‌ها ـ كه در اثر چين خوردگي‌ها، زلزله‌ها، بادها، باران‌ها و سرما و گرما فرسوده مي‌گشتند ـ خاك به وجود آمد. و از رسوبات خاك سنگ رسوبي درست گرديده و مي‌گردد.

آيا قبل از آن كه چيزي به نام خاك به وجود آيد، در درياها موجودات ريز داراي حيات پيدايش يافتند؟ يا اين حادثه پس از پيدايش خاك رخ داد. شايد پاسخي همراه با اطمينان براي اين سئوال نباشد. اما نظر به اينكه زمينه مناسب براي پيدايش حيات، «رسوبات شيمايي» است،[7] بايد گفت حادثه حيات قبل از پيدايش خاك رخ نداده است.[8]



حيات: پس از پيدايش خاك و باتلاق‌ها، اولين موجودات ريز كه داراي «حيات نباتي» بودند به صورت تك سلولي پيدايش يافتند[9] ولي هنوز از موجودي كه «حيات حيواني» داشته باشد خبري نبود. يعني هنوز تك سلولي‌هاي پروتئيني اوليه ظاهر نشده بودند.[10]

گياهان اوليه به تدريج رشد كرده پس از گذشت زمان‌هاي مديد درختچه و درخت‌ها ظاهر گشتند. ذره‌هاي گياهان اوليه به انواع مختلف گياه تبديل شدند. آنها به صورت درختان امروزي و با اين ظرافت و زيبايي نبودند معمولاً پوسته‌هاي خشن[11] و شاخ و برگ ناموزوني داشتند.[12]

تنه اين درختان و شاخ و برگ‌شان و بوته ساير علف‌ها پس از طي عمر خود در روي خاك و آب افتاده و مي‌پوسيدند، و بدين ترتيب روز به روز حالت شيمايي باتلاق‌ها شيميايي‌تر مي‌گشت. در حالي كه حيات نباتي سخت در فعاليت بوده و مراحل كمال را طي مي‌كرد. تا آن زماني رسيد كه آبستن حادثه ديگري گرديد.

اين حادثه پيدايش موجودات ريزي با حيات حيواني بود. اگرچه آنها حيوان نبودند بل يك «واحد» تك سلولي بودند. كه به حيات حيواني دست يافته بودند. يعني آنها تنها يك خشت از ساختمان حيوان بودند خشت اول پيكر حيوان.[13]

تجزيه گياهان و مرگ و مير اين خشته‌هاي حيواني و تجزيه شدن‌شان يك جريان تعاطي و داد و ستد به راه انداخت. از طرفي محيط حياتي، گياهان و خشته‌ها را به وجود مي‌آورد. و از طرف ديگر تجزيه آنها در همان محيط به جريان حيات استعداد روز افزوني را مي‌بخشيد. نيروهاي حيات قوّت و شتاب زيادتري مي‌گرفت. تا موجوداتي به وجود آمدند كه از چند خشته تشكيل يافته بودند.[14]

اين موجودات مي‌آمدند و مي‌مردند در حالي كه اجزاي آنها به محيط حيات بر مي‌گشت و آن را تقويت مي‌كرد. پشت سر هم شروع يافته و عود مي‌كردند.

قرآن براي انديشه در اين مسائل، تشويق مي‌كند: ـ أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ـ قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ[15] ـ سير در اقطار روي زمين و سير در قطرها و اعماق خاك يعني مطالعه در آنها و تحقيق در امور خلقت. قرآن مي‌گويد اين مطالعه و تحقيق‌هاست كه انسان را به عظمت خدا و به حقيقت توحيد رهنمون مي‌گردد.[16]

زمين آن روز شرايط جوّي امروز را نداشت. محيط زيست تحولاتي به خود ديده تا به شرايط امروزي رسيده است. تغييرات جوّي و محيطي عامل ديگري بود بر تحول آن جانداران و گونه‌گون شدن‌شان.[17]

اما از طرف ديگر همين تحولات جوي و محيطي باعث گرديد كه آن «بحران حيات» از جوشش افتاد. و ديگر براي تكرار «پيدايش حيات» به صورت مجدد، و به عنوان «حادثة ديگر» رخ نداد. و همان‌هايي كه در آن بحران حياتي پيدايش يافتند راه تحول و تكامل را پيش گرفتند. ما اطمينان نداريم كه آن محيط حياتي اوليه فقط يكبار فراهم شده و تكرار نشده است. بلكه مي‌گوييم اگر چندين بار هم اتفاق افتاده باشد همه آنها در يك «دوره» بوده است.

و نيز نمي‌توان گفت كه آن شرايط فقط در يك نقطه از كره زمين فراهم آمده است، شايد در نقاط متعدد چنين حادثه‌اي رخ داده است. اما بر اساس «سنن الهي» در «ايجاد»، بايد گفت كه فقط يكبار و فقط در يك نقطه اتفاق افتاده. و شايد به هنگام ايجاد حيات نباتي اوليه ابتدا تنها يك موجود تك سلولي گياهي، به وجود آمده و تجزيه شده، به محيط برگشته است. سپس در اثر آن تعاطي، باز محيط به بازدهي چند عدد تك سلولي ديگر پرداخته است، و همين طور تا... و همچنين است اولين خشته.

زيرا پيدايش حيات تك سلولي گياهي و نيز پيدايش حيات حيواني، مانند پيدايش ماده اوليه جهان، از مصاديق «ايجاد» هستند[18] پس مناسبت دارد كه تنها در وجود يك چيز «ايجاد حيات» رخ داده باشد.[19]

اما جداً پيشنهاد مي‌شود در يادمان بماند كه بار ديگر نيز يك «بحران حياتي» ديگري پس از گذشت چند ميليارد سال از بحران حياتي اول، در كرة زمين، در يك نقطه، براي پيدايش يك موجود، فراهم آمده است.

پس از تأكيد روي پيشنهاد فوق بر مي‌گرديم به داستان تحول جانداران اوليه به انواع مختلف. اما قبل از ادامه بحث توجه به يك مطلب لازم است، كه به عنوان موضوع معترضه مطرح مي‌شود: هر وقت سخني از تحول انواع از همديگر به ميان مي‌آيد، بعضي‌ها عكس العمل منفي شديدي نشان مي‌دهند، كه اين هم سرايش مجدد فرضية بي‌سر و ته داروين است. از جانب ديگر بعضي هم فرضيه مذكور را ره‌آورد مسلم علمي دانسته، و عاشقانه به طور دربست آن را مي‌پرستند.

اولاً آنچه امروز از نظريه داروين باقي مانده تنها يك جمله است «انواع از همديگر تحول يافته‌اند» و بقيه تبيين‌هاي او در اطراف مسأله، تار و مار گشته است.

برخورد با اين موضوع دچار افراط و تفريط دو جانبه شده است. عدّه‌اي با تقليد از اسرائيليات هنوز هم معتقدند كه خداوند مانند كودكان در كنار گلزاري نشسته و براي هر كدام از انواع جانداران، يك نر و يك ماده، يك پيكر مجسمه‌وار ساخته، آنگاه بر آنها روح دميده است. و عدّه‌اي ديگر به طور چشم بسته ترانسفورميسم را در تحول همگاني و وسيع پذيرفته‌اند و سراسيمه دست به قلم برده و آيات قرآن را بر آن اساس تأويل كرده‌اند. تأويلي ناهنجار و سخت بي‌مهابا.[20]

اكنون بايد گفت داستان ما به كجا مي‌رود؟ پاسخ اين سئوال غير از ادامه دادن داستان نمي‌تواند چيز ديگري باشد:

حيوانات هم مانند گياهان با گذشت زمان انواع ظريف‌تري را به بار مي‌آوردند. حيوانات اوليه، بد قيافه و داراي پوست‌هاي خشن و بيشتر «سخت پوستان» بودند[21] تا به تدريج با گذشت ميليون‌ها سال پرندگان و سپس پستانداران[22] به وجود آمدند.

با گذشت دوران‌ها اندام بدن بعضي از شاخه‌هاي «شجرة تحول» ظريف‌تر و حساس‌تر مي‌گشت. چاشني حيات طوفاني در درون جانداران ايجاد كرده بود، و مي‌كند. حساسيت‌هاي دروني نقش مهمي در تحولات داشته است. آنان كه در اين موضوع همه نقش را تنها به تأثيرات بيروني از قبيل سازش با محيط، و تنازع بقاء[23] مي‌دهند، بي‌توجه‌اند. باز هم بايد گفت در اين مسأله ميان محيط[24] و درون موجود جاندار يك تعاطي و داد و ستد منظم، قوي و شديداً محرّك وجود داشته است. مثلاً پيدايش چشم بدون انگيزش حساسيت‌هاي دروني هرگز امكان ندارد. حساسيت‌ها موجب مي‌گشتند كه نقطه‌اي از بدن جاندار محل انباشتگي حساسيت شده و آن نقطه را ظريف‌تر كند تا به تدريج به صورت يك عضو حساس به نام چشم درآيد. البته تأثيرات بيرون در اين امر يك طرف تعاطي است.

چشم به عنوان يك نمونة بارز مذكور گرديد، والاّ حساسيت‌هاي دروني در تحوّل همه اعضا‌ء همين نقش را دارند، و شايد آنچه به عهده انگيزش‌هاي دروني است، بيش از تأثيرات محيط باشد. و محيط در اين تعاطي تنها هدايت كننده و نشان دهنده براي تحوّل باشد.

در بيان امام صادق ـ عليه السلام ـ به انگيزش‌هاي دروني توجه بيشتري شده است.[25]

===================================================================

[1] . يكي بود: يعني بي‌ترديد در كرات ديگر موجودات عاقل و مكلّف، بوده‌اند. همانطور كه در فصل «پيدايش كره زمين» بحث گرديد و احاديث مربوط از امام باقر (ع) نقل شد.

يكي نبود: يعني اينهمه افراد انسان كه تا امروز آمده و رفته‌اند نبودند.

[2] . اين موضوع را نيز در همان مبحث از نهج البلاغه شنيديم.

[3] . لفظ «كف» را در فصل «پيدايش كره زمين» از بيان امير المومنين (ع) از نهج البلاغه شنيديم ـ و شايد بهترين مثال براي يك تصوير ذهني از سيماي آن روز كره زمين، رويه «گل كلم» باشد، يعني آن نوع از كلم كه كلاً گل است، و براي ترشيجات مصرف مي‌شود. نه گلِ هر كلم.

[4] . مانند شجره‌ها و شبكه‌هائي كه در «شبنم منجمد» مشاهده مي‌شود. در فصل‌هاي سرد روي سنگ‌ها و گياهان و بالاي ديوارها، شبنم منجمد مي‌شود. شكلهاي زيبائي شبيه كوه و دره، مشجرها و مشبك‌ها در آن ديده مي‌شود. گاهي يخ‌هاي درون ظرفها و محفظه‌ها نيز بدين صورت مي‌باشند.

[5] . سنگ‌هاي آذرين به سنگهائي گفته مي‌شود كه از منجمد شدن مواد مذاب حاصل شوند. خواه در مرحله «دحو الارض»، و خواه در همين امروز كه از مذاب‌هاي آتش فشاني، درست شود.

[6] . سنگ‌هاي رسوبي از رسوب شدن مواد محلول، حاصل مي‌شوند.

[7] . از قرآن استفاده مي‌شود كه مناسبترين شرايط را براي پيدايش يا «عروض» حيات، لجن‌ها و باتلاق‌ها دارند.

[8] . ظاهراً پس از پيدايش خاك ميليون‌ها سال طول كشيده تا نمونه‌هاي ريز حيات به صورت تك سلولي‌هاي اولية گياهي ظاهر شده‌اند.

قرآن (آيه 10 سوره فصلت) از آغاز پيدايش قشر سنگي تا زماني كه زمين «داراي مواد غذائي كامل براي موجودات» شده را به چهار مرحله تقسيم مي‌كند: و جعل فيها رواسي من فوقها و بارك فيها و قدر فيها اقواتها في اربعة ايام: و قرار داد در آن صخره‌ها و كوه‌ها را و بركت داد به آن و به سازمان در آورد مواد غذائي آن را، در چهار روز.

توضيحات:

الف: پيشتر در مورد اين آيه و آيه‌هاي ما قبل و ما بعد آن بحث شده و توضيحات لازم داده شده است.

ب: و نيز قبلاً بيان گرديد كه مراد از يوم «بخشي از زمان» و «مرحله» يا «دوران» است.

ج: همان طور كه در مبحث «ستة‌ ايام» مشاهده كرديم، سليقه قرآن در اينگونه موارد بيان مرحله‌هاي سابق است. يعني رقم و عددي كه ارائه مي‌دهد شامل مرحله اخير كه ما در آن هستيم نمي‌شود. مثلاً در مورد «ستة ايام» مطابق حديث‌ها ما در اواخر روز هفتم هستيم.

بنابراين در اين آيه نيز بايد ما در روز پنجم باشيم.

در مباحث آينده به طور مكرر با اين آيه سر و كار خواهيم داشت و آن را «آية اقوات» مي‌ناميم.

د: دست اندركاران علم «زمين شناسي» نيز عمر زمين را از آغاز پيدايش خاك و رسوب، تا به امروز به چهار «دوران» تقسيم مي‌كنند. كه با دوران تشكيل قشر سنگي پنج دوران مي‌شود.

تكيه ما در اين مباحث تنها بر قرآن و احاديث اهل بيت (ع) است و غير از اين تعهدي نداريم و نقشي به علوم تجربي نمي‌دهيم. زيرا چنين برنامه‌اي كاري است ديگر، و ارزشي است به جاي خود. ليكن آن «حسن اتفاق‌هائي» كه در علوم تجربي رخ داده است، را نيز ذكر مي‌كنيم.

[9] . پيدايش حيات، نه تنها از نظر علمي توجيه نشده، بل با اصول علمي در تضاد است. يعني از نظر علمي، پيدايش حيات، يك محال روشن است و آنچه در واقعيّت مي‌بينيم اين است كه اين محال به وقوع پيوسته است.

[10] . مقدّم بودن پيدايش حيات نباتي بر پيدايش حيات حيواني، اصلي است كه آيه «اقوات» كه در زير نويس بالاتر بحث گرديد، بر آن دلالت دارد. زيرا درست است كه گياه به مواد غذائي نياز دارد، و هنگامي به وجود آمده كه غذاي لازم را داشته است ليكن خود گياه غذا و قوت جانداران است كه حيات حيواني دارند. بنابراين هم جريان طبيعي مسئله نشان مي‌دهد كه حيات گياهي قبل از حيات حيواني بوده و هم سير تحولي كه در آيه اقوات بيان گرديده.

[11] . در احاديث آمده كه نخل و موز از قديمي‌ترين گياهان روي زمين هستند.

[12] . سير جهان به سوي كمال، و نيز سير كره زمين، و همه مواد، و همه گياهان، و همه حيوانات، و انسان، به سوي كمال يك اصل مسلم اسلامي است. همة بينش‌ها و مكتب‌هاي مختلف، و فلسفه‌هاي متعدد كه در جامعه اسلامي آمده‌اند، بدون استثناء به «كمال جوئي» مخلوقات معتقدند.

[13] . اصل «تدريج» يك سنت الهي است. در فصل پيدايش جهان، و پيدايش اولين خميره جهان كه آن را «مرحله ايجاد» ناميديم، ديديم كه اين جهان بس بزرگ با اين فضاي بس وسيع و كهكشان‌ها و آسمانها ابتداء يك چيز كوچكي بوده‌اند «و لن تجد لسنة الله تبديلا» اين جمله در آيه‌هاي 23 سوره فتح و 43 سوره فاطر، و 62 سوره احزاب، تكرار شده است.

[14] . اين «تعاطي و داد و ستد متقابل» ميان محيط حياتي و موجود ذي حيات، در تحوّل و تطور انواع جانداران از همديگر، قوي‌ترين اصل است. ولي تا آنجا كه من اطلاع دارم دست اندركاران زمين شناسي و زيست شناسي و گونه شناسي، به اين اصل در اين موضوع متوجه نشده‌اند و تنها اصول چهارگانه، ترانسفورميسم را تكرار نموده‌اند.

اصل «تعاطي» يكي از اصول مهم در تبيين‌هاي اسلامي است، اعم از تبيين جهان، تبيين انسان، تبيين جامعه و خصوصاً در تبيين «جامعه شناسي شناخت» و «رابطه عين و ذهن»، كه در كتابي به اين نام بحث كرده‌ايم.

[15] . آيه 19 و 20 سوره عنكبوت. ـ آيا نمي‌بينند خداوند چگونه خلقت را شروع مي‌كند و سپس باز مي‌گرداند و اين بر خداوند آسان است ـ بگو سير كنيد در زمين پس ببينيد چگونه شروع مي‌كند خلقت را و چگونه برمي‌گرداند (آن را عود مي‌دهد).

در آيه 34 سوره يونس و نيز در آيه‌هاي 64 نمل، و 11 و 27 و سوره روم و 13 سوره بروج، جمله «يبد، الخلق ثم يعيد» تكرار شده است.

[16] . در نخستين فصل اين كتاب گفته شد كه اگر «خدايابي» كار قلب و دل است، خداشناسي كار علم است. توحيد كامل بدون علم ميسر نيست و به اصطلاح «كشف» و «اشراق» تنها مي‌تواند در «خدايابي» به كار آيد. و تاريخ نشان مي‌دهد كه خيلي از افراد كه تنها از راه كشف و اشراق به خداشناسي پرداخته‌اند. سر از نوعي شرك در‌آورده‌اند.

[17] . دست اندركاران ترانسفورميسم به اين اصل نيز كمتر توجه كرده‌اند. و نمي‌توان اين اصل را در ضمن اصل انتخاب اصلح «يا انتخاب طبيعي» قرار داد زيرا در اين صورت بايد همه اصول چهارگانه معروف (يعني سازش با محيط، تنازع بقاء، توارث، انتخاب طبيعي) را يكي دانست و همه را انتخاب طبيعي ناميد.

[18] . لفظ «يبدأ» و «بدأ» نيز در آيه‌هاي بالا به اين موضوع دلالت دارند.

[19] . اين بحث وقتي به حد كافي روشن مي‌شود كه به مبحث «ايجاد» در فصل آغازين اين كتاب مراجعه شود.

[20] . گروه اول از پيروان گفتار فخر رازي هستند كه «عليكم بدين العجائز» ـ بهتر است مانند پير زنان عقايد ديني داشته باشيد ـ و به آنچه شنيده‌اند بسنده مي‌كنند. گروه دوم به دو دسته تقسيم مي‌شوند: آنان كه در منابع اسلامي كار كرده‌اند و در رشته‌هائي متخصص و دانشمند هستند ولي در اين رشته، به قدر كافي در منابع اسلامي تحقيق نكرده‌اند. و نيز در رشته تجربي اين موضوع هم كاري نكرده‌اند. دسته دوم در رشته تجربي اين موضوع كاري كرده‌اند ليكن اطلاعي از تبيين‌هاي اسلامي ندارند، و دست به تأويل آيات زده‌اند.

[21] . انواع خزندگان سخت پوست كه مثلا لاك پشت را واپسينترين يادگار آنها مي‌توان دانست. و انواع خزندگان ديگر كه تمساح واپسينترين يادگارشان است. و دايناسورها كه ظاهراً «اجاق كور» مانده‌اند و ماموت‌ها كه فيل‌ها نشانه واپسين آنها هستند. و...

[22] . گفته مي‌شود در مورد حيوانات خشكي مي‌توان از قرآن استفاده كرد كه ابتدا از جنبندگان باتلاقي خزندگان اشتقاق يافته‌اند، و از خزندگان پرندگان و از پرندگان پستانداران. به آيه 45 سوره نور توجه فرمائيد: و الله خلق كل دابة من ماء فمنهم من يمشي علي بطنه و منهم من يمشي علي رجلين و منهم من يمشي علي اربع يخلق الله ما يشاء. ان الله علي كل شىء قدير.

بعضي‌ها معتقدند كه حرف «من» در اين آيه به اصطلاح «نشويّه» نيست، بلكه «تبعيضيه» است. امّا لفظ «يخلق» كه به صيغه مضارع (حال و آينده) آمده، با نشوّيه بودن «من» بيشتر تناسب دارد. يعني همين امروز هم خداوند به اين پديد آوردن نشوي و تحولي ادامه مي‌دهد.

[23] . در اينجاي سخن از دو اصل توارث، و انتخاب اصلح، سخني به ميان نيامده. براي اينكه بحث در خود تحول است. و توارث استمرار تحول است. و انتخاب طبيعي (يا انتخاب اصلح) هم ناظر است تا بر اساس چگونگي تحول‌ها، اقدام به انتخاب نمايد.

[24] . مراد از محيط در اين جمله همة اصول چهارگانة‌ معروف، است، يعني محيط به معناي مطلق، و عوامل محيط به معناي عام.

[25] . در حديث مفصل و مشروحي كه به «توحيد مفضل» معروف است، مي‌فرمايد:

اعرف يا مفضل ما للاطفال فى البكاء من المنفعة، و اعلم أنّ فى ادمغة الاطفال رطوبة أن بقيت فيها احدثت عليهم احداثاً و عللاً عظيمة من ذهاب البصر و غيره فالبكاء يسيل تلك الرطوبة من رؤوسهم...

بشناس اي مفضل منفعتي را كه در گريه براي كودكان است. و بدان كه در دماغ اطفال رطوبتي هست كه اگر باقي بماند پديد مي‌آورد براي آ‌نها آفات بزرگي را، و آسيب‌هاي خطرناكي را از قبيل از دست دادن بينائي و غير آن. پس گريه آن رطوبت را جاري مي‌كند از سر آنها...

توضيح: اين كلام به انسان مربوط است و ما هنوز به بحث انسان نرسيده‌ايم، ليكن در نشان دادن فعاليت‌هاي مهم دروني حيات، بر مطلب ما دلالت دارد.

باز مي‌فرمايد: انظر الان كيف جعل حبأ الانثي من الفيلة فى اسفل بطنها فاذا هاجت للضراب ارتفع و برز حتّي يتمكن الفحل من ضربها... ليتهيّأ للامر الذي فيه قوام النسل: نگاه كن چگونه قرار داده است دستگاه تناسلي فيل مونث را در زير شكمش، و هنگامي كه موسم جفتگيري آن فرا مي‌رسد دستگاه تناسلي او از زير شكم به طرف بالا مي‌آيد و آشكار مي‌گردد تا در دسترس فيل نر قرار گيرد.

توضيح: انگيزش دروني حيات، تنها عامل اين موضوع در فيل است. و نيز مي‌فرمايد: هل رايت يا مفضل هذا الطائر الطويل الساقين؟ و عرفت ماله من المنفعة فى طول ساقيه؟ فانّه اكثر ذلك فى ضحضاح من الماء فتراه بساقين طويلين كانّه ربيئة فوق مرقب. و هو يتامل ما يدبّ فى الماء، فاذا رأي شيئاً مما يتقوّت به خطا خطوات رقيقاً حتي يتناوله و لو كان قصير الساقين و كان يخطو نحو الصيد لياخذه يصيب بطنه الماء فيثور و يذعر منه فيتفرق عنه...:

اي مفضل آيا ديده‌اي آن مرغ بلند پا را؟ و دانسته‌اي چه منافعي براي او در درازي گردنش هست؟ چون اكثر (فعاليت) او در آب‌هاي كم عمق است و مي‌بيني او را با ساق‌هاي بلندش گوئي ديده‌باني است در بالاي دكل كه جنبندگان زير آب را به زير نظر گرفته است. آنگاه كه چيز قابل خوردن را مشاهده مي‌كند، قدم‌هاي آهسته برمي‌دارد تا آن را مي‌خورد. اگر ساق‌هايش كوتاه بودند هنگام حركت به طرف شكار شكمش با آب برخورد مي‌كرد و آن را به حركت در مي‌آورد و در نتيجه شكار رميده و متفرق مي‌گرديد.

توضيح: در اين تكّه چگونگي اندام و سازگاري آن با محيط بيان شده و هم چگونگي رفتار، و آهسته برداشتن قدم‌ها كه انگيزش دروني دارد.

در اينجا منظور اصلي اين است كه نقش زيادتري در لحن بيان امام صادق (ع) به انگيزش‌هاي دروني حيات داده شده. به طوري كه اگر فرضاً در روي كره زمين فقط يك «شرايط محيطي» وجود داشت، باز هم جانداران به انواع متعدد تقسيم مي‌شدند و منحصر در يك نوع واحد نمي‌گشتند. زيرا مرغي ترجيح مي‌دهد كه به آهستگي قدم‌هايش به شكار برسد و مرغ ديگر ترجيح مي‌دهد با هجوم سريع اين كار را بكند.

و به عبارت ديگر: برآيند دو عامل موجب تحول مي‌‌گردد: انگيزش‌هاي دروني حيات. و كشش‌هاي محيط بيرون. عامل اوّل به وسيلة‌ غرايز و نوعي هوشمندي تقويت مي‌گردد. و عامل دوّم با تأثيرات عمومي محيط نيز تشديد مي‌گردد. و نقش پايه‌اي با حيات است. نه به اين معني كه اگر حياتي نبود جانداري نبود. بلكه مراد نقش حيات در تحول است و كاربرد آن در ايجاد تحول.
_________________
* اللهم عجل لوليك الفرج *
الهي اگر چه درويشم ولي داراتر از من كيست ؟ كه تو دارايي من هستي . كلب كلبان آستان شاهنشاه ولايت

>

حاج شيخ جعفر مجتهدي
 حاج شيخ جعفر مجتهدي، كه به حق چراغ حرم اهل دل بود، عارف اسرار بود و سينه اش معدن سر الهي؛
كسي بود كه قله بلند بيان و عرصه و ميدان قلم و پهنه لغات و كلمات و ذوق و شوق وجود، به بلنداي پرواز آن كبوتر عرش آشيان نمي رسد.
او سرخيل طايفه سياحان باديه محبت و بلا بود، و دلش سر لوح مكتب عشق و جلا، او از معتبران و محتشمان روزگار و سيد قوم اهل دل، و پادشاه اهل طريقت و حقيقت بود.
او وجودي بود كه ساكنان صومعه قدس به تمناي وصال جمال او فادخلوها خالدين مي سرائيدند،
او دايم در حضور و مشاهده بود و تنش در خضوع و رياضت و مجاهده و صاحب اسرار و حقايق عظيم وهمتي بس والا بود و در زهد و رياضات صعب بي بديل، رياضات و مجاهداتي كه او كشيده در وسع و توان هر كسي نبود،
حال:
        من نمي گويم سمندر باش يا پروانه باش
                          گر كه قصد سوختن داري بيا مردانه باش
او اكسير شفابخش جانها را و چراغ فروزان راه صعب و باريك سلوك را تنها و تنها محبت و ارادت و عشق به اهل بيت عصمت و طهارت مي دانست و بس و اثرات آن را معجزه آسا؛ راه شناسي بود كه راه را منحصر در طريق ائمه مي دانست و هيچ را به غير از راه توسل به ذوات مقدس معصومين (ع) نمي شناخت و جز در بوته توكل نمي گداخت و هرگز دل به مظاهر فريبنده دنيوي نمي باخت.
ايشان اصلي ترين و تنها ترين مرشد طريق و مشعل فروزان سير و سلوك را كه موجب صعود و عروج يك مرتبه سالك تا مرحله لقاء او مي شود ولايت و محبت و عشق به خاندان عصمت و طهارت مي دانستند.
 
از تولد تا وفات:
آقاي حاج شيخ جعفر مجتهدي در بيست و هفتم جمادي الثاني سال 1343 ه.ق مطابق با اول بهمن ماه 1303 ه.ش در خانواده اي بسيار متدين و مرفه در شهر تبريز ديده به جهان گشودند.
خانواده اي كه از نظر نجابت و اصالت جزء معدود خانواده هاي مشهور آن سامان به شمار مي آمد.
پدر ايشان جناب حاج ميرزا يوسف از دلباختگان آستان ولايتمدار قبله العشاق و امام السعداء، حضرت سيدالشهداء ابا عبدا... الحسين (ع) بودند، تا جائي كه مكرر قافله سالاري زائرين كربلاي معلي را از تبريز به عهده مي گرفته و خروج  زوار تهي دست دل شكسته را خود عهده دار مي شدند و در طول مسير حراست اين قافله با دو شير تربيت شده بود كه در ابتدا و انتهاي آن حركت مي كردند و زوار امام حسين (ع) را سلامت به مقصد مي رساندند.
 
ايشان بعد از فقدان پدرشان جناب حاج ميرزا يوسف، تحت كفالت و سرپرستي مادر بزرگوارشان، آن بانوي علويه قرار گرفتند.
در همان ابتداي طفوليت، ضمير پاك و روشن ايشان محل الهامات و مشاهده انوار و عنايات اهل بيت عصمت و طهارت (ع) قرار مي گيرد.
در اوائل سن پنج سالگي، در عالم رويا مشاهده مي كند از جانب آسمان منبري از نور تا كنارش بر پا شده و وجود مقدس
بي بي دو عالم حضرت صديقه طاهره (ع) تشريف مي آورند و او را مورد نوازش و تفقد و مهرباني قرار داده و با دست مباركشان به سر و صورت او مي كشند.
از همان دوران نوجواني روح بلند و ناآرام اين مرد الهي به دنبال كشف حقايق و اسرار بر مي خيزد، ايشان نقل مي فرمودند؛
من در همان آغاز نوجواني شروع به تهذيب نفس و خودسازي و تقويت اراده نمودم چون بسيار دوست داشتم به بينوايان و مستمندان كمك كرده و زندگي آنها را از فقر و تنگدستي نجات بخشم، سعي وتلاش بسياري مي نمودم تا معماي لاينحل كيميا به دست من حل گردد، لذا قسمتي از سرمايه پدري را در اين راه صرف نمودم ولي به نتيجه اي نرسيدم، اما چون اين كوشش من همراه با توسلات شديد بود، يك روز هنگامي كه مشغول انجام تركيبات شيميايي بودم ناگهان سروشي آسماني به من ندا در داد:
جعفر؛ كيميا، محبت ما اهل بيت است، اگر به دنبال آن هستي قدم بگذار و ثابت باش،
آري؛ اراده اي آهنين و زهدي متين و توسلات پي در پي باعث مي شود تا با آن نداي ملكوتي تلاشهاي اين مرد بزرگ جهت گيرد و مسير سلوكي او براي هميشه روشن شود و قطره اي لايق در صدفي پر ارزش به مرواريدي درخشان تبديل گردد.
و او كه وجودش به حقيقت لاله اي از ملكوت بود با شنيدن آن سروش آسماني مرغ روحش جذب عالم حقيقت و با آن مأنوس گرديد.
 
ايشان مي فرمودند: بعد از شنيدن آن نداي آسماني بي قراري عجيبي سراسر وجودم را فرا گرفت و آن چنان بي تاب و حيران اهل بيت عصمت و طهارت (ع) شدم كه لحظه اي نمي توانستم در منزل و شهر خود باقي بمانم، لذا صبح روز بعد پشت پائي به همه چيز زده و بعد از خداحافظي با حالتي آشفته و پاي برهنه و پياده از تبربز به قصد كربلاي معلي حركت كرده و از مرز خسروي وارد خاك عراق شدم.
بعد از گذشت حدود يك سال اقامت در نجف روزي نامه اي از طرف برادرم كه در تبريز بود توسط شخصي به دستم رسيد كه در آن نوشته شده بود از زماني كه شما به نجف رفته ايد اموال شما ( كه عبارت بود از چندين باب مغازه در بهترين نقطه شهر تبريز و مستغلات ديگري كه از پدرم به ارث رسيده بود) در دست مستأجران مي باشد و آنها از پرداخت حق الاجاره خودداري مي نمايند و مي گويند: بايد از طرف شخص مالك وكالت داشته باشيد تا حق الاجاره را به شما تحويل دهيم.
با توجه به اينكه شما دور از وطن مي باشيد و نياز به پول داريد وكالتي براي من بفرستيد تا مال الاجاره ها را جمع نموده و برايتان بفرستم.
در اين هنگام متوجه شدم كه مورد امتحان بزرگي قرار گرفته ام؛ متحير ماندم كه چه كنم؟ آيا با اين اندك ناني كه از پينه دوزي به دست مي آورم ارتزاق كنم يا مجدداً به زندگي مرفه خود كه از ارث مرحوم پدرم بود و از نظر شرعي هم بلامانع و حلال بود برگردم.   
 
با خود در جنگ و ستيز بودم و شيطان مرا وسوسه مي كرد، تا اينكه تصميم خود را گرفته و در پشت همان نامه براي برادرم نوشتم: عنايات حضرت اميرالمومنين (ع) در نجف شامل حالم بوده و از سفره پرفيض ايشان بهره مند مي باشم و ايشان هزينه زندگيم را كفايت  كرده اند.
كساني كه در تبريز مستاجر من مي باشند، اگر توان مالي داشتند در محل استيجاري به سر نمي بردند. لذا به موجب همين دست خط وكالت داريد تمام املاك متعلق به من را به نام مستاجران و در تملك ايشان درآورديد و خداي من هم بزرگ است. و بدين ترتيب در يك لحظه تمام ثروت و دارائي خود را بخشيدم.
ايشان مي گويند در زمان اقامت در نجف راهي مسجد سهله شده و مدت هشت سال به طور مداوم، در آنجا معتكف گرديدم و به جز تجديد وضو و تطهير از مسجد خارج نمي شدم.
و در اين مدت از طرف حضرت امير (ع) و آقا امام زمان ( اللهم عجل لولیک الفرج ) (عج) عنايات زيادي به من شد.
(لازم به تذكر است كه مسجد سهله، مسجد بزرگي است در چند كيلومتري نجف اشرف، شبيه مسجد جمكران در قم، اما با عظمتي بيشتر كه شبهاي چهارشنبه و جمعه افراد بسياري به جهت عبادت و توسل به حضرت ولي عصر (عج) به آنجا مي روئند و معروف و مشهور است كه هر كس چهل شب چهارشنبه يا جمعه به آن مكان مقدس برود خدمت حضرت مهدي (عج) مشرّف و به ملاقات آن بزرگوار نائل خواهد شد).
 
آقاي مجتهدي پس از مراجعت از عراق مدت محدودي به تبريز رفته و در منزلي اقامت گزيدند. پس از آن نيز چندي در تهران و سپس در قم ساكن شدند.
آقاي مجتهدي در سالهاي آخر عمر شريف و پربركتشان از قم به مشهد مقدس عزيمت كرده و در جوار ملكوتي حضرت رضا (ع) ساكن گرديدند.
ايشان هنگام عزيمت به شخصي از دوستان مي فرمايد: شاهد باشيد من هيچ چيز از خود ندارم و خدا مي داند كه اين پيراهن تنم هم عاريه اي است و همه چيز را بخشيده ام.
آقاي مجتهدي پس از حدود چهار سال اقامت در جوار حضرت ثامت الحج (ع) در تاريخ ششم ماه مبارك رمضان 1416 هـ ق مطابق با 6/11/74 هنگام ظهر روز جمعه دار فاني را وداع و روح ملكوتيشان عروج مي كند.
 
احاطه مردان الهي به تمام علوم
از حكيم فرزانه حضرت آيه الله آقاي سيدعبدالكريم كشميري نقل شد كه روزي خدمت آقاي مجتهدي رفته و در محضرشان نشسته بودم، در ا ين موقع طلبه اي وارد شده و بعد از مدت كوتاهي سوالي بسيار صعب و دشوار مربوط به علم فلسفه مطرح نمود و خواستار جواب آن از جعفرآقا شد.
با خود گفتم: آخر اي عزيز! اين چه سئوالي است كه از ايشان مي‌پرسي؟! ايشان كه فلسفه نخوانده‌اند.
حضرت جعفرآقا كه سر به زير نشسته بودند بعد از كمي تامّل ناگهان سر خود را بلند كردند و شروع به پاسخ نمودند و آنچنان اين مسالة صعب فلسفي را حل كرده و پاسخش را به آن طلبه تفهيم كردند كه گوئي تمام علم فلسفه در مشت اين مرد خدا بود به طوري كه بايد ملاّصدرا را هم بيايد و نزد ايشان فلسفه بياموزد. آقاي كشميري مي‌فرمودند: من كه استاد فلسفه بودم از اين جواب بسيار متعجّب و متحّير گشتم.
 
                  شد آنكه اهل نظر بر كناره مي‌رفتند
                                                                هزار گونه سخن در دهان و لب خاموش
 
 داستان اسارت حجه الاسلام و المسلمين آقاي سيدعلي اكبر ابوترابي
جناب حجه الاسلام و المسلمين آقاي حاج  سيدعلي موحد ابطحي نقل كردند: هنگامي كه خبر شهادت حجه الاسلام و المسلمين آقاي سيدعلي اكبر ابوترابي اعلام گرديد، از طرف دولت و خانواده ايشان مجالس ختم و بزرگداشت مفصلي برگزار شد.
كه در مراسم چهلم ايشان آيات و علماي اعلام شركت كرده و رئيس جمهور وقت سخنراني نمود.
چند روز بعد از اتمام مراسم چهلم ايشان، بنده خدمت آقاي مجتهدي بودم كه جناب آيه الله آقاي حاج سيدعباس ابوترابي، پدر حجه الاسلام و المسلمين سيدعلي اكبر ابوترابي به آنجا آمدند و در حالي كه بسيار محزون و ناراحت بودند و بغض گلوي ايشان را گرفته بود گفتند: فرزندم شهيد شد و براي او مجالس بزرگداشت برپا كرديم.
با گفتن اين مطلب ناگهان آقاي مجتهدي بشدت شروع به خنديدن نمودند! بنده از اين حركت ايشان بسيار ناراحت شدم، جناب آيه الله ابوترابي هم كه ناراحت شده بودند به آقاي مجتهدي گفتند:
ما پسرمان را از دست داده و عزادار مي باشيم، اما شما مي خنديد!!
آقاي مجتهدي كه در حال خنديدن بودند به آيه الله ابوترابي فرمودند: آقاجان! اين چه فرمايشي است؟! ما هم اکنون پسر شما را در زندان بغداد مي بينيم.
آيه الله ابوترابي كه بهت زده شده بودند گفتند: اين چه حرفي است؟! پسرم شهيد شده و از طرف دولت خبر شهادتش اعلام گرديد و مراسم ختم و بزرگداشت او هم برگزار شد.
آقاي مجتهدي فرمودند: اگر باور نداريد، بدانيد كه فردا صبح راس ساعت ده صداي ايشان در حال مصاحبه مستقيما از راديو بغداد پخش خواهد شد و به زودي نامه ايشان به شما خواهد رسيد.
اين را هم بدانيد كه ايشان به سلامتي از اسارت رهايي خواهند يافت و پس از آن شهرت پيدا مي كنند.
آيه الله ابوترابي كه از صحبتهاي آقاي مجتهدي شوكه شده بودند با حالتي حيران و بهت زده آنجا را ترك كرده و از خدمت آقاي مجتهدي مرخص شدند.
 
طبق فرمايشات آقاي مجتهدي، روز بعد راس ساعت ده صبح صداي حجه الاسلام و المسلمين آقاي سيد علي اكبر ابوترابي از راديو بغداد پخش شد و معلوم گرديد كه ايشان شهيد نشده اند. و چند سال بعد ازاسارت آزاد گشتند.
و پس از بازگشت به ايران به سمت سرپرستي امور آزادگان منصوب و شهرت بسزايي پيدا كردند.
و بالاخره در سال 1379 هـ ش هنگامي كه به همراه پدر بزرگوارشان حضرت آيه الله سيدعباس ابوترابي به قصد زيارت حضرت علي بن موسي الرضا (ع) از قزوين عازم مشهد مقدس بودند براثر سانحه اتومبيل به لقاء حق شتافته و درجوار ملكوتي حضرت رضا (ع) در همان غرفه اي كه آقاي مجتهدي مدفون مي باشند به خاك سپرده شدند.
 
منبع: لاله اي از ملكوت/ آقاي حاج شيخ جعفر مجتهدي/ تاليف: حميد سفيد آبيان >